༺༺༻ Globale kwaliteit van het pakket ༺༺༻
1e deel: band op de rug met een flauwe leesrimpel; bladzijden schoon, gaaf en nauwelijks verkleurd.
2e deel: band langs rug en randen licht verschoten; op het achterplat midden langs de rug twee vlekjes en een scheurtje in de neep van ca. 4 cm; hoekjes iets gestoten.
3e deel (aanvullend deel): bladzijden voornamelijk in de marge roestig; op het titelblad enkele roestvlekjes.

ʚɞ Beschrijvingen ʚɞ

1. Fröbes, Joseph, S.J. ༺༻ʚɞ༺༺ Deel 1. Lehrbuch der experimentellen Psychologie. Erster Band. Uit het bezit van en gesigneerd door A. Chorus + ingevoegd briefje
Freiburg im Breisgau, Herder & Co. G.m.b.H. Verlagsbuchhandlung
1923, zweite und dritte, umgearbeitete Auflage, 3.–6. Tausend, xxviii,630[2] blz., uniforme groene band met zwartopdruk
Mit 64 Textfiguren und einer farbigen Tafel.
Band langs rug en randen licht verschoten. Hoekjes iets gestoten en op de rug een flauwe leesrimpel. Bladzijden schoon gaaf en nauwelijks verkleurd.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

2. Fröbes, Joseph, S.J. ༺༻ʚɞ༺༺ Deel 2. Lehrbuch der experimentellen Psychologie. Zweiter (Schluss-) Band. Uit het bezit van en gesigneerd door A. Chorus
Freiburg im Breisgau, Herder & Co. G.m.b.H. Verlagsbuchhandlung
1929, dritte, stark umgearbeitete Auflage, xxiii,647[1] blz., uniforme groene band met zwartopdruk
Mit 19 Textfiguren und einer Tafel.
Band langs rug en randen licht verschoten. Op het achterplat in het midden langs de rug 2 vlekjes en een scheurtje in de neep (ca. 4 cm.). Bladzijden schoon gaaf en nauwelijks verkleurd.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

3. Fröbes, Joseph, S.J. ༺༻ʚɞ༺༺ Toevoeging. Lehrbuch der experimentellen Psychologie: Neue Forschungsergebnisse als Nachtrag zu Band I-III (1923). Uit het bezit van en gesigneerd door A. Chorus
Herder & Co. G.m.b.H. Verlagsbuchhandlung, Freiburg im Breisgau
1935, 1e druk, 43 blz.
Op het titel enige roestvlekjes en op de overige bladzijden voornamelijk in de marge roestig.

༻ ʚɞ ༺ Provenance ༻ ʚɞ ༺

- Alle drie delen zijn uit het bezit van en op het eerste schutblad gesigneerd door A. Chorus, gedateerd 7-8-’33. cq 17/12 '35

- Los ingevoegd in 1e band: een handgeschreven briefje d.d. woensdag 24-11-’43 van M. Beukers aan Dr. Chorus waarin ze zich uitgebreid verontschuldigd en voor plotseling wegblijven van het werk op ’t Instituut. (Vermoedelijk wordt hier bedoelt het Paedologisch Instituut St. Joseph, Nijmegen/Ubbergen )

- Biografie
Alfons Chorus, voluit Alphonsus Maria Josephus Chorus, (18-4-1909, Munstergeleen / 15-1-1998 Warmond) was een Nederlandse psycholoog en pionier van de academische psychologie in Nederland.
Na een opleiding aan het seminarie van Rolduc koos hij i.p.v. het priesterschap, voor de psychologie. Hij studeerde aan de pas opgerichte Katholieke Universiteit Nijmegen en sloot die studie in 1937 cum laude af.

Al vroeg richtte Chorus zich op kinderen met opvoedings- en ontwikkelingsproblemen.
Aan het Paedologisch Instituut Sint Jozef in Nijmegen werkte hij met zogenoemde ‘moeilijke’ kinderen.
Daar combineerde hij observatie, behandeling en classificatie.
In 1942 publiceerde hij een vroege en opvallende beschrijving van autisme bij kinderen.
Hij zag autisme niet als een psychose, maar als een verstoring in de psychische ontwikkeling.
Daarmee week hij af van simplistische en stigmatiserende verklaringen.
Ook verzette hij zich tegen het idee dat afstandelijke moeders de oorzaak van autisme zouden zijn.

In 1940 promoveerde hij op een onderzoek naar ongedurige kinderen waarin hij hun onregelmatige tempo bestudeerde en zocht naar opvoedkundige vormen om meer structuur te geven. Zijn werk was praktisch, empirisch en sterk gericht op verbetering van het kind.

Na de oorlog werd Chorus eerst lector in Nijmegen en in 1947 hoogleraar psychologie in Leiden. Als eerste hoogleraar in het vak en gaf hij vorm aan een geheel nieuwe universitaire discipline.
Tot zijn emeritaat in 1979 leidde hij honderden psychologen op.
Daarnaast was hij jarenlang directeur van het Psychologisch Instituut in Leiden.

Chorus hield zich wetenschappelijk vooral bezig met persoonlijkheidspsychologie en ontwikkelingspsychologie.
Hij vond dat de mens niet volledig te begrijpen is via metingen, tests en gemiddelden alleen.
Volgens hem vraagt psychologie ook om aandacht voor karakter, levensloop en innerlijke samenhang.
Daarom verdedigde hij een kwalitatieve benadering naast de opkomende kwantitatieve psychologie.
Hij zocht naar een middenweg tussen exacte meting en menskundige interpretatie.

Een kernbegrip in zijn werk was de biografische methode.
Chorus zag biografieën en autobiografieën als belangrijke bronnen van mensenkennis.
Niet cijfers alleen, maar levensverhalen konden tonen hoe een persoonlijkheid zich vormt.
Voor hem was de mens geen optelsom van eigenschappen, maar een geheel met spanningen, ontwikkeling en geschiedenis.
Die visie gaf zijn psychologie een sterk historisch en literair karakter.

Ook buiten de universiteit was Chorus actief. Hij gaf advies over school- en beroepskeuze en was medeoprichter van de Rijks Psychologische Dienst.
Verder zette hij zich in voor opvoeding, gezinsleven en de zorg voor geestelijk gehandicapte kinderen.
Met zijn boek Zuigeling en kleuter beïnvloedde hij jarenlang de opvoedingspraktijk in katholiek Nederland.

Zijn denken was breed: hij schreef ook over sociale psychologie, volkskarakter, levensloop, vrouw en cultuur. Steeds stond dezelfde overtuiging centraal: psychologie moet recht doen aan de volle mens. Niet alleen gedrag, testscore of diagnose is van belang, maar ook geschiedenis, karakter en context.

Daarmee was Alfons Chorus een invloedrijk, eigenzinnig en soms omstreden denker.
Zijn grootste betekenis ligt in zijn poging psychologie menselijker, breder en rijker te maken.
Hij zag wetenschap niet als reductie van de mens, maar als verdieping van het begrip van wie wij zijn.
༻ ʚɞ ༺

waarnemingsleer, proefopstellingen, jezuïetenorde, filosofieleer, interbellum,