In 2012 won Mo Yan de Nobelprijs voor de literatuur. Hij was daarmee de eerste Chinees die deze prijs kreeg. Gao Xingjian won dezelfde prijs al in 2000, maar Gao wordt in China als dissident beschouwd en daarom over het algemeen doodgezwegen. Zijn werk is verboden in China.
In het juryrapport van de Nobelprijs voor literatuur in 2012 aan Mo Yan staat onder meer: "Mo Yan is een dichter die overheidspropaganda doorprikt en het individu verheft boven de anonieme menselijke massa. Hij gebruikt ironie en sarcasme in zijn aanval op geschiedsvervalsing."
De toekenning van de Nobelprijs aan Mo Yan werd in Peking gevierd als de lang verwachte buitenlandse erkenning van China’s terugkeer, niet alleen als economische, maar ook als cultureel leidende natie.


Een scherpe en humoristische kijk op het Chinese éénkindbeleid, vanuit het perspectief van een gynaecologe Voet Wan, bijgenaamd Kikkervisje, schrijft een boek over zijn tante, een bekende gynaecologe. Ze is aanvankelijk de heldin van het dorp, maar wordt gezien als een duivelin wanneer ze actief gaat meewerken aan de éénkindpolitiek en regelmatig mannen steriliseert en zwangere vrouwen tegen hun zin aborteert. Rondom haar kleurrijke maar ook angstaanjagende persoon ontvouwt zich de geschiedenis van de familie en de vrouwen in het dorp. Om de tragedie van het leven en lot van tante duidelijk te maken schrijft Kikkervisje een grotesk toneelstuk.