༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Rug vaal en gevlekt. Achter onderaan de neep iets ingescheurd (ca. 5 cm.), randen en hoekjes schaafplekken. Bladzijden schoon gaaf en licht verkleurd.

— Twintig opvoedkundige studies door Dr. Alfred Adler – Ada Beil – Dr. Erwin Wexberg – Dr. Fritz Künkel en vele anderen. Vertaald en ingeleid door Drs. P. Dijkema. Bandontwerp: Fré Cohen. 6e duizendtal.
ʚɞ ༺༺༻

Over de inhoud

Drs. P. Dijkema: Inleiding ..... 5
Otto en Dr. Alice Rühle: Voorwoord ..... 15
Dr. Alfred Adler: Moeilijke Kinderen ..... 21
Dr. Erwin Wexberg: Het vreesachtige Kind ..... 36
Ada Beil: Het tegenstribbelende Kind ..... 51
Dr. Fritz Künkel: Het domme Kind ..... 64
Ruth Künkel: Het sexueel vroegrijpe Kind ..... 89
M. Schirrmeister: Het verwende Kind ..... 113
Alfred Appelt: Het stotterende Kind ..... 134
Dr. Otto Naegele: Het misdadige Kind ..... 150
Otto Rühle: Het verwaarloosde Kind ..... 174
Otto Kaus: Het eenige Kind ..... 190
Hermann Weiskopf: Het luie Kind ..... 207
Dr. Leonhard Seif: Het Modelkind ..... 230
Dr. Max Reis: Het ziekelijke Kind ..... 250
Sofie Lazersfeld: Het leugenachtige Kind ..... 264
Hugo Freund: Het bedwaterende Kind ..... 280
H. Krampflitschek: Het phantastische Kind ..... 294
Kurt Seelmann: Het jongste en het oudste Kind ..... 310
Heinz Jacoby: Het driftige Kind ..... 331
Dr. Alice Rühle-Gestel: Het Stiefkind ..... 344
Dr. Bruno Krause: Het gebrekkige Kind ..... 364

༻ ʚɞ ༺ Provenance ༻ ʚɞ ༺

Eigendomssignatuur: ‘G.A. Ladee’.

George Aloysius Ladee (20 maart 1919 – 30 november 1988) was een Nederlandse psychiater die een bescheiden maar betekenisvolle rol vervulde binnen de naoorlogse academische en klinische psychiatrie. Hij studeerde geneeskunde in Nederland en specialiseerde zich in de psychiatrie in een periode waarin het vakgebied zich sterk ontwikkelde onder invloed van zowel biologische als psychodynamische benaderingen.
Ladee was verbonden aan het Academisch Ziekenhuis Dijkzigt te Rotterdam, waar hij werkzaam was als psychiater en betrokken was bij klinisch onderzoek en opleiding van jonge artsen. Zijn werk bevond zich nadrukkelijk op het grensvlak van praktijk en wetenschap. Daarnaast bekleedde hij een aanstelling als buitengewoon hoogleraar aan de Universiteit Leiden in het midden van de jaren zestig, waar hij zich bezighield met onderwijs en academische vorming binnen de psychiatrie.
Binnen zijn onderzoek richtte Ladee zich onder meer op vraagstukken rond zwangerschap, abortus en de psychische begeleiding daarvan, thema’s die in de jaren zestig en zeventig maatschappelijk en ethisch sterk in beweging waren. Hij was betrokken bij multidisciplinair onderzoek naar ongewenste zwangerschap en de besluitvorming daaromheen, waarbij de rol van de psychiater in medische en morele afwegingen centraal stond.
Daarnaast speelde hij een rol in bredere maatschappelijke discussies. Zo was hij bestuurslid van de Genderstichting, waar hij een meer traditioneel-psychiatrische visie vertegenwoordigde op vraagstukken rond genderidentiteit en transseksualiteit. Dit bracht hem in debat met vernieuwende en emancipatoire stromingen binnen dit veld.
Ladee publiceerde regelmatig in medische en vakinhoudelijke tijdschriften. Tot zijn bijdragen behoren onder meer artikelen over psychiatrische begeleiding bij abortusvraagstukken en klinische observaties binnen de ziekenhuispsychiatrie, gepubliceerd in onder andere het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde. Ook werkte hij mee aan onderzoeksrapporten en artikelen waarin de psychologische en sociale aspecten van reproductieve vraagstukken werden geanalyseerd.
Hoewel hij geen uitgesproken publieke figuur was, maakte hij deel uit van het netwerk van psychiaters dat in de tweede helft van de twintigste eeuw richting gaf aan de institutionele en klinische ontwikkeling van het vak in Nederland. Zijn werk weerspiegelt een periode waarin psychiatrie, ethiek en maatschappelijke veranderingen nauw met elkaar verweven raakten.
༻ ʚɞ ༺

pedagogiek, ontwikkelingsleer, gezinsverhoudingen, karaktervorming, gedragsstoornissen, kinderanalyse, bedwateren, stotteren, leugenachtigheid, angstgedrag, verwaarlozing, stiefouderschap