Geen van de geallieerde bevelhebbers in de Tweede Wereldoorlog voorzag dat er een afmattend, drie maanden durend gevecht nodig zou zijn om de haven van Antwerpen te openen, die van zo vitaal belang was voor de steun en bevoorrading van de geallieerde legers. Het begin was zo veelbelovend toen de Canadese 11e Pantserdivisie op 4 september 1944 na een briljante opmars het centrum van Antwerpen binnenreed. In het Scheldegebied lag evenwel het 15e Duitse leger, dat orders had zich niet over te geven of er zouden represailles volgen op de familieleden thuis.
Generaal Moulton beschrijft de worsteling om de macht tussen de Canadese en Duitse infanterie in de ondergelopen polders aan weerskanten van de Schelde. Om Noord- en Zuid-Beveland en Walcheren moest in regen en mist, over vernielde bruggen en dijken, op de ten gevolge van de geallieerde bombardementen geïnundeerde landerijen slag geleverd worden. Bij Westkapelle werden de strijdende troepen gesteund door het heldhaftige Steuneskader Oostflank. Er werden amfibievoertuigen en vliegtuigen ingezet, als de weersomstandigheden het toelieten. En na deze gevechten moest de Schelde gezuiverd worden van mijnen, terwijl het gebied om Antwerpen gedurende de hele winter nog bestookt werd met vliegende bommen.
Generaal Moulton die bevelhebber was van de 4e Commandobrigade op Walcheren, heeft de officiële geschiedschrijving, ongepubliceerde manuscripten, rapporten uit die tijd en persoonlijke herinneringen verwerkt in dit uitgebreide werk, dat nieuwe perspectieven toevoegt aan de controversen in de geallieerde strategie tijdens de herfst van 1944.