Iets uit het woord-vooraf, zodat we weten het waaróm van al weer een nieuwe vertaling.
' ... en een vertaling
Toen Tine Ruysschaert het Markusevangelie wilde gaan vertellen, kwamen we tot de bevinding dat geen enkele bestaande vertaling helemaal geschikt was voor haar bedoeling, een evangelie al woord-theater:
deceen te plechtig, de ander te glad. Nogal roekeloos besloot ik het zelf maar eens te proberen.
Ik ben geen theoloog, geen exegeet en slechts een amateurvertaler, zeker uit het Grieks.
Aan de discussie onder bijbelvertalers over de vraag of een vertaling, zoals zij met geleerde woorden zeggen, 'idiolect' (woordelijk gelijk met de originele tekst) moet zijn of "dynamisch-equivalent' (zo dat de be-
doeling van de vreemde tekst gelijkwaardig in de eigen taal wordt overgebracht). heb ik me theoretisch niet veel gelegen laten liggen. De eerste leidt nogal eens tot een onnatuurlijk Nederlands, de tweede tot verwaar-
lozing van stijl- en compositiecomponenten. Gezien de bestemming van mijn vertaling had ik slechts één
(dubbele) bedoeling: de Griekse tekst zo getrouw mogelijk in een zo goed mogelijk in de mond en het gehoor liggend Nederlands omzetten.
Achteraf beeld ik me wel eens in dat ook een goed kinkend Nederlands hieren daar beter laat zien wat er in het Grieks staat dan we tot nu toe gezien hadden. Maar het omgekeerde zal, helaas, ook wel het geval zijn.