Na jarenlang wonen en werken in Frankrijk, Laos en Amerikakeert Ida terug naar het ouderlijk huis in Nederland voorde laatste levensdagen van haar moeder. Nauwelijks heeft debegrafenis plaatsgevonden of schimmen uit het verleden springenop, met snijdende vragen. Ze brengen Ida tot een zoektochtnaar antwoorden: in zichzelf, in haar herinneringen aan de'verdoolde' vader en de zwijgende moeder, de verhouding tothaar twee zussen, de grote veranderingen in haar bestaan na dewrede dood van haar man in Laos, en de komst van huisvriendLeo naar Amerika, die uiteindelijk tot een ontmaskering leidt.Een prachtig verhaal, zo mooi geschreven, fraai van stijl, bedachtzaamen ook sensitief. En de personages blijven ook bij je als je hetboek weglegt, met name Ida.(Erna Staal)De vertelvorm is uiterst functioneel om de lezer met Ida te latenmeeleven. Door de vrije indirecte rede weten we wat ze denkt enwat ze gaandeweg leert begrijpen, zoals de andere kant van Leo metkrijtstreepjespak. Heel mooi ook komt uit hoezeer het verwijt terechtwas dat Ida veel te weinig naar haar kleine zusje geluisterd heeft.(Peter Schmitz)Corina Engelbrecht werd geboren in Den Haag, groeide opin Indonesië en studeerde letteren (Italiaans) in Leiden. Naastjournalistiek werk publiceerde ze schrijversportretten, poëzie enkleine verhalen. Ze gaf cursussen en lezingen over o.a. moderneItaliaanse letterkunde en Indische bellettrie en maakte vele reizen,die haar blik op de wereld zowel verruimden als verscherpten.