Midden iin de Arnhemse volkswijk Klarendal - what's in the name - leidt Yoyo van der Kooi een school voor levenskunst. Mensen van allerlei slag zijn er kind aan huis. Ze ontdekken er wie ze zijn en waar hun hart naar uitgaat. Ze komen er tot bloei.

Meer mensen Mens heet de school, die het resultaat is van Yoyo's onvermoeibare zoektocht naar de essentie van het bestaan. Geboren in de Hongerwinter van 1944 ontwikkelde zij zich tot een onverzadigbare leerling van het leven. Ze won prijzen als beeldend kunstenaar en verdiepte zich in de geheimen van ons lichaam, ons gevoelsleven en ons denken. Ze werd ingewijd door Osho (Bhagwan) en deed intensief zelfonderzoek in India.

Aan de hand van periodes van acht jaar krijgen haar turbulente belevenissen gestalte. De scheiding van haar ouders, pijnlijke seksuele ervaringen, momenten van intens geluk en relaties vor confrontaties en onbegrip, die uiteindelijk evolueerden tot warme vriendschappen: Yoyo vertelt erover met opmerkelijk openheid. Haar verhalen zijn heldere illustraties van de verschillende fasen in onze menselijke bewustwording.

Yoyo's basisidee is dat wij groeien en meer Mens worden als we durven te voelen wat er is - en dat tot uitdrukking kunnen brengen. Wat we niet duven voelen blijft hangen en zet zich letterlijk in ons vast. Het worden blokkades die ons leven beperken of zelfs vergallen.

Bloeien kan alleen vanuit bagger. De lotus, symbool van Verlichting, laat dat het duidelijkste zien. Hoe puur de lotusbloem ook is, zij haalt haar voedsel uit de stinkende modder onder het wateroppervlak. Net zo kunnen wij mensen alleen tot bloei komen als we onze onnerlijke 'bagger' - en die van de wereld - (h)erkennen en bereid zijn onze wortels er diep in te laten doordringen.