Frits Marnix Woudstra werd in 1956 geboren te Enschede. Tijdens zijn studie aan de AKI gaf hij de blaadjes Woudstra’s Weekly en Rahiti uit en musiceerde hij (met Fedde Spoel) in de Rahitiband en The Pimco’s. In Amsterdam studeerde hij aan de Rijksacademie. Als beeldend kunstenaar verwierf hij vooral bekendheid met zijn schrijversportretten.
In 2013 veranderde Frits’ leven volledig door de zelfmoord van Lucas, zijn nu voor altijd vierentwintig jaar oude zoon. Zijn worsteling met deze realiteit verwerkte hij in Lucas Casimir (2015), een veelgeprezen schrijversdebuut.
‘Op de een of andere wijze koppel ik Lucas’ zelfmoord aan het plotselinge verdwijnen van mijn vader, die mijn moeder, zus en mij verliet toen ik zes jaar was’, valt daarin te lezen. Bij leven leken Egon en zijn kleinzoon soms al verdacht veel op elkaar; zelfs hun laatste woorden waren identiek.
In dit Ego(n)document onderzoekt Frits (alias ‘Flocco’ of ‘Melvin’) zijn herinneringen aan zijn vader (alias ‘Everhard van Woudschoten’ of ‘Igor’) – modekoning tegen wil en dank, levensgenieter, en jarenlang een grote onbekende voor zijn zoon. Over zijn familiegeschiedenis, zijn schuldgevoel, zijn vlucht voor de nazi’s en zijn avonturen als Engelandvaarder wilde hij nooit praten, tot hij op hoge leeftijd toch het een en ander losliet en de band met zijn zoon werd hersteld. Frits’ ontroerende herinneringen hebben de vorm van korte verhalen, gelardeerd met authentieke citaten, foto’s en documenten.