Werken in het sociale domein is niet eenvoudig. Lokale overheden en maatschappelijke organisaties worden aangesproken op hun bijdrage aan het oplossen van tal van sociale vraagstukken. Daarbij wordt veelal een beroep gedaan op de deskundigheid van allerlei maatschappelijke organisaties, waaronder organisaties voor welzijn en maatschappelijke dienstverlening. De beleidsmatige inzet en professionele dienstverlening stuiten vaak op het weerbarstige karakter van het sociale domein. De verwachtingen van burgers zijn hoog, de vragen om individuele hulp complex, de problemen rond het samen wonen en leven persistent en de noodzaak van informele vrijwillige inzet groot. Het sociale domein is ook een werkveld, waar beeldvorming en feiten beide om aandacht vragen, waar sprake kan zijn van uiteenlopende waarden en visies en waar rekening gehouden moet worden met de belangen en betrokkenheid van meerdere actoren.Werken in het sociale domein gaat al met al gepaard met onzekerheden, tegenstrijdigheden en dilemma’s. En toch wordt het ambivalente karakter van het sociaal beleid en professionele dienstverlening veelal benaderd vanuit een eendimensionale illusie. We zien herhaalde pogingen om systemen en werkwijzen te ontwikkelen, die het falen in de voorgaande periode opheffen en een effectiever en vaak ook efficiënter benaderen van sociale vraagstukken naderbij brengen. Het toelaten en onderzoeken van ambivalenties brengt ons verder in het vinden van een wijze werken, die recht doet aan het karakter van het sociale domein. Zo’n wijze van werken vraagt om een meervoudig beleidsmatig en professioneel optreden. Aan opdrachtverlening en professionele verantwoording wordt dan op meerdere wijzen inhoud gegeven, zodat verschillende vormen van dienstverlening op passende wijze beoordeeld kunnen worden op hun individuele betekenis en maatschappelijke impact.