Zeldzame eigen uitgave in een kleine oplage van ca 400.
In Herten en hun geweien beschrijft Henk Blonk (1920-2018), enthousiast wereldreiziger, natuurliefhebber en verzamelaar van geweien, in detail alle 39 soorten geweidragers (en vele ondersoorten) ter wereld. Rijkelijk geïllustreerd met kleur- en zwart-wit fotos komen o.a. het edelhert, damhert, ree, eland, rendier, Aziatische ree, pampashert, spieshert, kuifhert, muntjak, axishert, sambar (met een aantal ondersoorten) en het kleinste hert ter wereld, de poedoe, aan bod. In een apart hoofdstuk wordt het uitgestorven reuzenhert behandeld. Met 6 gekleurde verspreidingskaarten, een literatuurlijste en een alfabetische index. In zeer kleine privéoplage uitgegeven; met een gesigneerde dedicatie voor Ewold Horn, op het voorblad, 2000 Formaat: 26.5x21 cm. Gewicht: 693 gr.
ISBN: 9789090138152
In zeer kleine oplage uitgegeven. Alle geweidragers , edelhert (roodwild) damhert, reewild, eland , rendier, Roodwild enz, enz.
Duizenden jaren heeft de mens herten gejaagd. Aanvankelijk als voedsel en later voor jachttroffeeën en als voedsel. Lang bleef de hertenbevolking in stand, maar In de 20e eeuw heeft de mens het gepresteerd om één soort uit te roeien en een aantal andere tot de rand van de afgrond te brengen. Desondanks bleef bij de meeste mensen de kennis over herten gering. Jagers wisten meestal vrij veel over de herten uit hun eigen omgeving.
Over het wild in West-Europa verschenen voortreffelijke boeken, o.a. van Millais, Von Raesfeld en Wagenknecht. Nu er ook buiten het eigen land gejaagd wordt ontstaat er langzamerhand een wat bredere kennis over Siberische reeen, oostelijke edelherten, wapitis en elanden. Toch worden meestal alle edelherten uit Siberië met de Russische naam maral aangeduid.
Bij het grote publiek bestaat meestal weinig kennis en inzicht betreffende herten, laat staan over de verschillende soorten. Ook bestaat er vaak een hardnekkig misverstand; bv. een hert is een mannetje, het wijfje heet ree: het gewei zou elk jaar een eide meer vormen. Ook spreekt men vaak over die "lieve hertjes”. Zo zag ik in een wildpark een ca 18-jarig meisje over de afrastering een edelhert met pasgeveegd gewei kussen. Het ging nog goed ook! De grondslagen voor dit boek werden in 1967 gelegd ton Dr. Theodor Haltenorth van de Zoölogische Sammlung des Bayrischen Staates" mij een kapitaal edelhert gewei schonk. Bij deze gelegenheid klaagde hij over de geringe kennis die men bezat over de Centraal-Aziatische herten. Het fraaie gewei werd gevolgd door andere. Daarna ging het van Kwaad tot erger.
Toen omstreeks 1985 zich het voornemen vormde om ites over de geweien te schrijven bleek het verzamelen van afbeeldingen veel moeilijker dan gedacht. Dieren die in vroegere tijden, in vrijwel elke dierentuin te zien waren thans uit vele collecties verdwenen. Van andere dieren zijn vrijwel geen afbeeldingen bekend. Toch is getracht van elke soort, en in ieder geval van elk genus, iets af te beelden. Van de Amerikaanse herten zijn zoveel ondersoorten beschreven dat een beperking gemaakt moest worden