De Nederlandse Koopvaardij in beeld 1920-1929 is het vierde deel uit een reeks die de koopvaardij per decennium belicht. We gaan met de boeken terug naar het begin van de twintigste eeuw en volgen schepen en rederijen tot in de een en twintigste eeuw.
De jaren twintig van de vorige eeuw, ook wel de Roaring Twenties genoemd, waren de jaren dat alles kon, mede door de economische groei na de Eerste Wereldoorlog. Ook in delen van Europa profiteerde men van de opleving. Duitsland was veroordeeld tot betaling van zware herstelbetalingen en dit leidde ertoe dat de economie werd ontwricht en op het laatst tot ondermijning van de prille democratie van de Weimar republiek en uiteindelijk tot de opkomst van het nationaalsocialisme. Maar aan de tijd dat alles kon kwam sneller dan gedacht een einde met beursspeculatie op grote schaal. De zeepbel barstte op 24 oktober 1929 toen de beurs van Wall Street in elkaar stortte, met een wereldwijde recessie tot gevolg.
In de Nederlandse koopvaardij werden schepen aan de vloot toegevoegd met speculatie aankopen en was er de oprichting van nieuwe rederijen, die evenzo snel weer van het toneel verdwenen. De opleving in het begin van de jaren twintig was niet helemaal merkbaar in de Nederlandse scheepvaart daar er zelfs schepen moesten worden opgelegd vanwege de daling van de vrachtprijzen maar ook door overcapaciteit. Maar vanaf 1924 volgde er een herstel en daardoor optimisme en rolden de fraaiste schepen van de helling. De passagiersvaart op Amerika en Nederlands-Indië floreerde. Het merendeel van de schepen waren nog stoomschepen. Kortom het was nog volop de tijd dat schepen reusachtige stoomwolken de lucht inbliezen.