༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Tijdschrift. Slechts drie nummers verschenen. April 1928. Oplage ca. 200
ʚɞ ༺༺༻
Omslag vergeeld, aan de randen beduimeld / rugeinden ca. 3 cm. beschadigd / achterkant iets schuifvlekkig / bladzijden gaaf, schoon en egaal verkleurd / ongesnoeid, dus met onregelmatige bladranden
ʚɞ ༺༺༻

Inhoudsopgave n:

Inhoud: Nagelaten Werk van Paul van Ostaijen:
De Moordenaars, Maskers, Tusschen Vuur en Water, Banlieue, Rijke Armoede van de Trekharmonika, Wals van Kwart vóór Middernacht, Mythos, Drie Gedichten, Berceuse voor Volwassenen, Zelfmoord des Zeemans, Huldegedicht aan Singer, Floris Jespers schildert een haven, Poème Kluwen van Ariadne. G. Burssens, In Memoriam; R. Blijstra, Spionnage; W.N. Dinger, Proza-gedichten, Stadsparken, Dispuut. Portret van P. van Ostaijen door G. Burssens.
ʚɞ ༺༺༻

Tekstfragment
DE MOORDENAARS

ZIJN rustig onrustig tusschen pet en neus
de ogen
vergaart schaduw het gelaat
wisselt schaduw wisselt het gelaat
schaduw
gordijn die zij zelf bewegen
door het rad van hun voet
de kuip van hun lijf
ÉÉN
is wijkkermis
lippen roerloos
daaronder beweegt een stille stroom
opgewekt door ’t getij van ’t geschuifel
VOETEN
geven mede de maat volksziel is melodie
De mensen zijn zó
je zet je ogen daarop
je ziet telt een minuut
telt twee minuten
wat ze waard zijn
PAS OP
de roest van je ogen
lacht schokkend de vergissing een zatte hoerewaardin
dan leg je er een tegen de lantaarn
het licht is feuilletonvaal gas-groen-grijs
en naast twee bloedblaren uit zijn buik
vallen
slechts schamele stuivers uit zijn buidel
AVOND wordt koud en
kouder de NACHT
het koudst de hand die zich vergist
walgelijke wassebeelden
verkeerde moord
WAAR een gouden ketting is is meer
steek gil bloed baart goud
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Recensie (Fragment uit De Vlaamse Gids. Jaargang 43 (1959))

"...De laatste gemeenschappelijke onderneming van Burssens, Van Ostaijen en Du Perron was de oprichting van het tijdschrift Avontuur, dat slechts drie nummers beleefde, van februari tot april 1928, en aanleiding werd tot de helderste en eerlijkste uiteenzetting tussen Du Perron en Van Ostaijen over elkaar's persoon en werk. Avontuur werd gesticht met het doel uitsluitend creatief werk van veelbelovende, niet-confessionele jongeren te publiceren, en was aanvankelijk op een oplage van tweehonderd exemplaren berekend. Het werd hoofdzakelijk gefinancieerd door Du Perron, met steun van Van Ostaijen en Burssens, en schaarse hulp van twee Noordnederlandse jongeren: R. Blijstra en W.M. Dinger. Het verscheen met bijdragen van deze vijf deelnemers en van Marsman, met tekeningen van A.C. Willink, C. Roelofsz, Cor Postma en Burssens, en weerspiegelde in zijn kolommen een weinig bemoedigende geest van leegheid, verveling en moeheid. Mede door de geringe weerklank in Noord- en Zuidnederlandse literaire kringen, door het in gebreke blijven van de Noordnederlandse partners en het plotselinge overlijden van Paul Van Ostaijen verdween het dan ook vrijwel onmiddellijk, en richtten de Vlaamse medewerkers zich weer meer naar Vlaamsche Arbeid, waaraan ook Du Perron met enkele bijdragen zou meewerken, medewerking, die hij echter spoedig staakte, omdat hij juist in die jaren doorbrak in de Noordnederlandse literaire tijdschriften.

Zijn verhouding tot Van Ostaijen en Burssens zou echter juist door Avontuur grondig worden verantwoord. In een brief, vermoedelijk van 16 december 1927, stelde Du Perron aan Van Ostaijen het houden van een enquête onder de lezers van het blad over de actuele waarden in proza, poëzie en kritiek voor, en de personen, waarin die waarden het representatiefst te voorschijn traden. Het was daarbij zijn bedoeling ‘een kleine storm te provoceren in letterlievend Nederland’. Hij stuurde Van Ostaijen de vragenlijst en meteen zijn eigen antwoorden erbij. Weinig bevroedde hij, dat hij juist daardoor een storm in hun eigen verhouding zou veroorzaken. Van Ostaijen verbleef toen reeds maanden in Miavoye, en was diep neerslachtig door zijn benepen omstandigheden, zijn ziekte en de financieel uiterst onzekere toekomst. Hij was geërgerd door de toekenning, dank zij Muls, van een regeringstoelage van tweeduizend fr. door minister Huysmans, want ‘ik jaag niet achter de erkenning, want deze is bijna persoonlik. 2.000 fr. - ben ik nu een vierde A. Nahon - een helft Karel de Winter?’ (Brief aan J. Muls van 23.10.1927). Van Ostaijen reageerde met ongewone heftigheid op de vermeende verloochening door zijn vriend...."
༻ ʚɞ ༺ ////

paul van ostaijen, du perron, kluwen, berceuse, in memoriam, spionnage, prozagedichten, stadsparken, dispuut, maskerpoëzie, literair experiment, tijdschriftgeschiedenis