Sterrevrouw – Lynn V. Andrews
Het lijkt erop dat Carlos Castaneda en Lynn Andrews met hun boeken een geheel nieuw genre in de literatuur hebben geïntroduceerd: de visionaire autobiografie.
Sterrenrouw is het volgende boek over de ontwikkeling van een vrouw op weg naar zelfontplooiing en verlichting. Het is het vierde deel in een serie die begon met Medicijnvrouw en werd voortgezet met De vlucht van de zevende maan en Jaguarvrouw. Lynn wordt steeds verder ingewijd in aspecten van de Indiaanse cultuur die tot nu toe vrijwel onbekend waren. Zij wordt geconfronteerd met de duistere kant van zichzelf, waarbij zij haar meest geheime zwakheden en grootste angsten moet overwinnen. Haar pad voert haar dwars door dood en initiatie heen naar haar spirituele bestemming. Ze wordt daarbij geholpen door Arion, een prachtige, witte hengst, en door Tweelingdromers, een sjamanka, die de kunst verstaat van gedaante te veranderen en die eeuwenoud moet zijn. Zij laat Lynn door middel van oeroude, magische rituelen zien hoe alles in tijd en ruimte één is, en welke belangrijke rol de vrouw speelt bij het tot stand brengen en in stand houden van die eenheid. Lynn leert de tegenstrijdige energieën in zichzelf beheersen en bereikt zodoende een groter evenwicht in haar diepste wezen.

‘Wij zijn nergens zo bang voor als juist voor datgene waarvoor we hier zijn gekomen. En dat is: onszelf verliezen en daardoor verwezenlijken.’

Recensie
Het is met dit boek al hetzelfde als met de drie voorafgaande boeken van deze auteur: een gegeven dat op zichzelf interessant is (vrouw wordt onderricht in Indiaanse magie en denkwijzen door medicijnvrouwen) verzandt telkens opnieuw in een reeks van uitspraken, in lessen, gedachten en gevoelens, die samen te vatten zijn in één woord: zweverig. ‘Wij zijn uit sterren vervaardigd en moeten naar de sterren terugkeren’. Dat is de ondertitel van dit boek. Van de vorige drie boeken in deze cyclus verschenen, liet het eerste zich nog lezen als een spannende roman. Het tweede en ook het derde boek waren gewoon saai vanwege de ongeloofwaardige wijze lessen, die deze blanke vrouw van Indianenvrouwen kreeg. Het laatste boek leest beter, maar is toch te ongeloofwaardig om waar te zijn.
(Biblion recensie, T. van Oirschot-Sparla)