Met ingekleurde tekeningen van Han Bolte.
Gedrukt op de pers van F. Buschmann te Amsterdam. Het bindwerk is van B. Mensing te Bussum. De oplage bedraagt 250 exemplaren genummerd van 1-250 en 25 exemplaren buiten den handel genummerd I-XXV. Dit is nummer 220.
༻ ʚɞ ༺

Band schoon en gaaf, platten voorop bleke schaafplekken, achterop schaafplekken tot op het grijze karton (Zie foto). Schutbladen vergeeld/roestig. Overige bladzijden schoon, gaaf en onverkleurd met sporadisch roestvlekjes in de marge.

༻ ʚɞ ༺ Provenance ༻ ʚɞ ༺
Uit het bezit van en met een ex libris van Ary Baggerman (1905–1972),

Ary Baggerman was een Viaanse kunstschilder met een uitzonderlijk omvangrijk en veelzijdig oeuvre. Hoewel hij zichzelf als autodidact beschouwde, volgde hij korte tijd lessen aan de academie in Gent en maakte hij studiereizen naar Vlaanderen.

Zijn productie is indrukwekkend: naar schatting vervaardigde hij tussen de 750 en 1000 schilderijen, circa 500 houtsneden, ongeveer 200 pentekeningen, naast aquarellen en enkele etsen. Door zijn losse omgang met administratie zijn veel werken moeilijk te dateren of te traceren, wat zijn oeuvre een enigszins diffuus, maar des te fascinerender karakter geeft.

Baggerman begon met stillevens, maar ontwikkelde zich al snel tot schilder van landschappen en stads- en dorpsgezichten, vooral uit het Zuid-Hollandse rivierengebied. De Lek vormde uiteindelijk zijn belangrijkste inspiratiebron: een steeds terugkerend motief waarin licht, ruimte en water de hoofdrol spelen.

Kenmerkend voor zijn werk is de afwezigheid van mensen. Hij richtte zich op het landschap zelf—stil, observerend, zonder anekdote. Ook stond hij afwijzend tegenover abstracte kunst; zijn werk bleef geworteld in de zichtbare werkelijkheid.

Tijdens zijn leven exposeerde hij regelmatig, onder meer in Vianen, Utrecht en Wageningen, mede dankzij zijn betrokkenheid bij verschillende kunstenaarsverenigingen.

Baggerman was daarmee geen vernieuwer in de avant-garde, maar eerder een toegewijde chroniqueur van het rivierenlandschap—een schilder die bleef kijken, en dat kijken omzette in een groot, stil en blijvend oeuvre.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Over de inhoud

Een gesprek op een zomeravond ..... 5
Een dag met landwijn, of mijn vriend Justino ..... 22
Sporen in de sneeuw ..... 37
Een Nederlandsch vooroordeel of over den jongen wijn ..... 45
De haas van Château de la Pommeraye ..... 50
‘Les bonnes bouteilles’ ..... 55
Een generaal kijkt uit het raam ..... 61
Over den kurketrekker ..... 66
Wat iedereen weet! ..... 70
Een wandeling langs de grachten ..... 75
De oude mevrouw Zacharias ..... 80
Geen goede tafel zonder kaas ..... 87
Pietersen importeert zelf ..... 93
Variaties over Port ..... 99
Wit en rood, of purper en goud? ..... 104
Overpeinzingen in een kelder ..... 108
Bourgogne, theorie en practijk ..... 112
Een klein debat met eenige autoriteiten ..... 115
Het goede glas, of een wandeling door de Kalverstraat ..... 120
Rijn en Moezel ..... 124
༻ ʚɞ ༺

Tekstfragment (Over den kurketrekker ....blz. 66)

Men verwacht van den man, dat hij een bekwaam kurkentrekker is. Evenwel, behalve de man, die de kurk trekt, is hier de kurk en de trekker in het spel. Als het misloopt slaat de man het figuur – op zijn avonturen met een boordeknoopje na zijn die met een weigerachtige kurk de beschamendste die hij beleven kan – en toch ligt het vaak niet aan hem.

Er zijn evenveel kurken als flesschen – er zijn verbijsterend harde kurken en kurken die breken en kurken die kruimelen. Maar het moet al een zeer slechte kurk zijn, die men met beleid en vaste hand niet de baas wordt – vooropgesteld dat de kurkentrekker een goeden kurketrekker heeft, en hem goed weet te hanteeren.

Men zou zoo zeggen: een kurkentrekker is een kurketrekker. Verre van dien. Er zijn kurketrekkers met zoo scherpe randen oftewel snijkanten, dat zij een kurk werkelijk stuksnijden, en u met de stukken laten zitten. Een goede kurkentrekker heeft geen scherpe snijvlakken: zijn spiraal is rond, instee van scherp, en gezond. Recht – dat is een tweede kwestie. In menig huisgezin dient één kurkentrekker voor alles wat flesch is, in keuken en eetkamer. Hij opent spiritus, ammoniak, mixed-pickles en petroleumblikken. Wat wonder, indien hij daarbij scheef of krom raakt. Na den te scherpen kurkentrekker is de scheeve of kromme kurkentrekker het ergste kwaad: ook hij trekt licht een kurk stuk.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

drankcultuur, tafelkunst, wijnproza, kurketrekker, kaas, kelder, Bourgogne, Rijnwijn, Moezelwijn, exlibris, luxeoplage, gekleurde illustraties