Het is een ex-bibliotheek exemplaar.


Met de in korte tijd beroemd geworden familie-trilogie HET BLOEIEN VAN DE PORSELEIN-BOOM, DE KROON VAN DE PORSELEIN-BOOM en DE PORSELEINEN SPIEGEL heeft Olaf J. de Landell zijn vooraanstaande plaats onder de Nederlandse romanciers ondubbelzinnig bevestigd. Ook HET KLOOSTER VAN DE LICHTGROE-, NE PATERS, al eerder verschenen, is een meesterstukje van vertelkunst:

"Aan de rivier staat een huis, dat een beetje wordt geschuwd door de dorpsbewoners. Daar zijn héél vreemde dingen gebeurd; denk es aan die aardige meneer en mevrouw Van Hemelcom; aan het verhaal over meneer Joan en Gijsbertje - de minnedrank van Graskee, en wat daarvan is gekomen... Denk eens aan de jonge meneer Karel met zijn wangedrag. En op een dag zitten er opeens zes jonge kerels in lichtgroene kleren in het huis. Sommigen in lange rokken, enkelen in een broek - maar allemaal lichtgroen. Dat is de schuld van Blue Lady Sunshine, die geen dame is maar een gemeen alcohol-mengsel.

De Welkom-winkelier heeft direct begrepen dat die mannen paters zijn. Ze zeggen onbegrijpelijke dingen tegen de meisjes en ze baden nakend in de rivier. Ze sluiten vriendschap met Mientje Voleveld, die geen mens is maar een koe, ze nemen allemaal halfdooie dieren in huis.

Overdag zijn ze weg; behalve die ene zwarte, waar de politie later mee wil praten. Maar ’s avonds klinkt er muziek over de uiterwaard: de vensters van dat huis staan open.

Tot op een zegenrijke dag de lichtgroene paters wegrijden. Wegrijden. Weg, weg, weg.

Het huis - - - hemel, ja! wat er daarna met het huis is gebeurd, begrijpt iedereen! -”