Omschrijving Vandaag is het evident dat we hedendaagse kunstwerken in musea kunnen bekijken. Maar instellingen als muhka , smak en pmmk zijn relatief recente fenomenen. In de jaren zeventig bekleedde het icc (Internationaal Cultureel Centrum) op de Meir in Antwerpen een cruciale plaats in de actuele kunst in België. De voortdurende spanning tussen het schitterend 18de-eeuws paleis met zijn pronkerige spiegelzaal en de vaak baldadige installaties, videowerken en performances vormt de rode draad doorheen dit boek. Het schetst het ontstaan en de ontwikkeling van het icc in relatie tot de kunstontwikkelingen in de jaren zeventig en tachtig. Een kritische terugblik op de werking van dit unieke instituut werpt ook een ander licht op diverse actuele probleemstellingen in de huidige museumwereld. Deze aanpak kadert in een alternatieve benadering van (recente) kunstgeschiedenis als een geschiedenis van instituten en tentoonstellingen. De auteur richt zich tot liefhebbers van moderne en hedendaagse kunst, tot kunstenaars en kunsthistorici, tot studenten beeldende kunst en kunstgeschiedenis. Het boek is een compact, draagbaar archief', in drie delen: een tekstgedeelte, een beeldverhaal met visuele documenten en een volledig overzicht van alle tentoonstellingen en publicaties van het icc. Zo ontstaat een boeiend beeld van een productie- en presentatieplatform dat zijn tijd vooruit was, maar tegelijkertijd af te rekenen kreeg met conservatieve tegenkrachten.