༻ ʚɞ ༺ Provenance ༻ ʚɞ ༺
Uit het bezit van en gesigneerd door Rob. Brouwer.

Overduidelijk het werkexemplaar van Rob Brouwer met talloze onderlijningen en aandachtstreepjes in de kantlijn.

Los bijgevoegd:
- Twee vellen typoscript met bespreking van Verhoevens boek.
- Drie dubbelgevouwen aan beide zijden handgeschreven filosofische teksten verwijzend naar geweld moed ethiek etc in dit boekje, kennelijk als voorstudie voor het typoscript.

Rob Brouwer
Hoogstvermoedelijk gaat het hier om het werkexemplaar:
Rob Brouwer (1938-2022) was een gewaardeerd vertaler, bekend om zijn kundige vertalingen van klassieke werken zoals Dante's De Goddelijke Komedie, evenals werken van Statius, Lucanus en Vergilius. Hij werd omschreven als een innemende man en werkte samen met Henny Vrienten aan een gesproken versie van De Goddelijke Komedie.
Belangrijke aspecten:
• Vertalingen: Vertaalde De Goddelijke Komedie, Thebaïs en Achilleïs (Statius), Bellum Civile (Lucanus), en Bucolica (Vergilius).
• Uitgever: Zijn werk werd uitgegeven door Primavera Pers.
• Samenwerking: Maakte een gesproken versie van Dante in de studio van Henny Vrienten.
༻ ʚɞ ༺

Typografische verzorging en ontwerp omslag van Fons van der Linden GKf

Over de inhoud
Voorwoord ..... 7
I. Gewelddadig denken ..... 9

1. Het geweld als inspiratie ..... 9
2. Tweeërlei geweld ..... 13
3. Tegenstellingen ..... 17
4. Consequentie ..... 19
5. Schijnen en ontmaskering ..... 23
6. De verschijnselen redden ..... 25
7. Denken en doen ..... 26
II. Ideologie van de activiteit ..... 32
8. Het einde van het denken ..... 32
9. Nadruk ..... 34
10. Institutioneel geweld ..... 37
11. Techniek en geweld ..... 41
12. Over de woede ..... 45
13. Doorzetten ..... 48
III. Liquidatie van de moed ..... 51
14. Fraseologie van de dapperheid ..... 51
15. Feodale moed ..... 54
16. Collectief geweld ..... 57
17. De macht van de moed ..... 61
18. Sentiment en geweld ..... 65
19. Weerloosheid als opdracht ..... 69
Aantekeningen ..... 73
༻ ʚɞ ༺

Tekstfragment uit het typoscript

Begin van blad 1:
Er zijn van oudsher weinig thema's zo tegen de filosofie uitgespeeld als haar praktische onbruikbaarheid voor ethische en politieke aktie. Tamelijk desolaat is ook het stereotiepe verweer, dat dergelijke aantijgingen zelf een filosofie vertegenwoordigen omtrent de effektiviteit van het menselijke denken ( "en dan nog wel een slechte" ) ; het mag een wonderlijk streven heten, het paard van Troje zo triomfantelijk te willen binnenhalen. Erg ontmoedigend wordt het echter als met recht het zelfde wordt beweerd van een filosofie die zich voor "geengageerd" uitgeeft, die "appellerend", "erwekkend" is of hoe dat allemaal mag heten. Daar brengt het denken zich zelf direkt in diskrediet en bezwijkt onder zijn pretenties.

Het is dan ook een nogal gewichtige onderneming, de verhouding tus- sen denken en doen te onderzoeken en de pretenties van het denken op te hel- deren en zo nodig te ontmaskeren. In klein bestek (72 blz.) is zo'n poging ondernomen door Corn. Verhoeven in " Tegen het geweld" (Ambo-paperbacks 1967) Verhoeven heeft in snelle opeenvolging de laatste jaren enige boeken gepubli- ceerd (Rondom de Leegte", "Het grote gebeuren", "Inleidinf tot de verwonde- ring"), die zich alle min of meer uitgesproken bezig houden met het thema van "het denken" bezig-hou en hij heeft zijn methodiek nu toegepast op de

ʚɞ ༺
Tekstfragment uit het typoscript

Eind van blad 2:
Het is bijzonder avontuurlijk om te lezen, hoe Verhoeven er een weegs in slaagt, de betekenis van de techniek te proklameren als de vervu van de zuivere theorie van het kritische denken, waardoor tussen theorie praxis een heel ander verband blijkt te bestaan dan tussen de verkondigi een geengageerd denken en zijn "praktische gevolgen". De "weerloosheid a dracht" waaraan hij zijn laatste paragraaf wijdt, lijkt allerminst de we de minste weerstand te zijn: lektuur van dit boekje spreekt, hoe klein h is, daarover boekdelen. Vooral degenen die nog onfrisse herinneringen be aan de koude-oorlogfilosofie van Karl Jaspers ("Die Atombombe und die Zu des Menschen") kunnen Verhoeven's boek verwelkomen als een althans gede lijke rehabilitatie van de filosofie op een terrein waar ons leven op he staat. En, wat belangrijker is, hij maakt aannemelijk, dat niet alleen d losofie hiermee gediend is. Wie van ontmaskeringen houdt kan ook bij Ver ven terecht, want die volvoert hij grondig en met meesterhand, getuigre meer zijn afrekening met het devies "si vis pacem para bellum!" ( als gi de wilt bereid U dan voor op een oorlog, blz. 38) en zijn optimistische klaringen over de "verkeerstechniek", die "te prefereren (is) boven zulk onzekere en avontuurlijke dingen als moed en nobelheid"(60) Iets van dat gen vergalt hij dan weer door ook de ontmaskering te ontmaskeren: het is dikaal boekje dat voor tevredenheid weinig ruimte laat, maar slechts gro waan of enthousiasme kan opwekken. Hier is voor het laatste gekozen.

Rob. Brouwer.

༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

geengageerd denken, weerloosheid, institutioneel geweld, techniekfilosofie, ontmaskering, dapperheid, collectief geweld,