Wijlen Mattia Pascal vertelt het verhaal van een man die vastzit in een leven vol ongeluk en sleur en besluit zijn dood in scène te zetten om een nieuw leven te beginnen. Mattia Pascal ervaart tijdelijk de vrijheid van een identiteit zonder verplichtingen, maar ontdekt al snel dat ook deze vrijheid zijn beperkingen kent.

Pirandello onderzoekt in dit meesterwerk thema’s als identiteit, toeval en de grenzen van individuele vrijheid. Door Mattia’s zoektocht naar een betekenisvol bestaan wordt de lezer geconfronteerd met de absurditeit van het leven en de sociale conventies die het bepalen. Het boek combineert humor, tragiek en psychologische scherpzinnigheid, en biedt een tijdloos portret van een mens die worstelt met zijn plaats in de wereld en de keuzes die het leven hem oplegt.

---

Luigi Pirandello werd op 28 juni 1867 geboren in Girgenti (Agrigento), Sicilië, als zoon van welgestelde ouders uit de middenklasse. Als jongeman studeerde hij aan de universiteiten van Palermo, Rome en Bonn, waar hij in 1891 promoveerde.

Zijn eerste gepubliceerde werk, Mal giocondo (1889), was een dichtbundel. Deze werd gevolgd door andere dichtbundels, kritische essays, romans, korte verhalen en meer dan veertig toneelstukken. In 1894 trouwde hij met Antoinetta Portulano, de dochter van een zakenpartner van zijn vader. Een financiële ramp en een ernstige ziekte, veroorzaakt door de geboorte van hun derde kind, dreven zijn vrouw tot een hysterische vorm van waanzin. Pas in 1918, toen haar aanwezigheid in het gezin een reële bedreiging vormde voor de veiligheid van hun dochter, stemde Pirandello ermee in dat zijn vrouw werd opgenomen in een psychiatrische inrichting. De enorme emotionele spanning die hij in die tijd ervoer, weerspiegelt zich in het intense pessimisme dat in zijn werk te vinden is.

Pirandello's eerste echte succes in het theater kwam in 1921 met de opvoering van Zes personages op zoek naar een auteur. Henry IV volgde het jaar daarop en bevestigde zijn positie als toneelschrijver. In de daaropvolgende jaren reisde Pirandello veelvuldig naar het buitenland. Hij begon een carrière als producent en richtte in 1925 zijn Theater voor Kunst op in Rome. Hij ontving de Nobelprijs voor Literatuur in 1934 en overleed in Rome op 10 december 1936.