Begin mei 1942 gijzelde de Duitse bezetter in het kleinseminarie Beekvliet, gelegen in het Noord-Brabantse Sint-Michielsgestel, ruim 450 merendeels leidinggevende Nederlanders. Dit gijzelaarskamp heeft vooral bekendheid gekregen, omdat daar een klein aantal geïnterneerden het initiatief
heeft genomen tot de oprichting van de Nederlandse Volksbeweging, die zich in mei '45 met een oproep tot het Nederlandse volk richtte.
Niet het wedervaren van de gijzelaarsgemeenschap in Sint-Michielsgestel heeft het kamp na de oorlog een tweeslachtige, zo niet twijfelachtige reputatie bezorgd, maar dat wat er werd 'uitgebroed'. Dáár reeds zou Schermerhorn zijn voorbestemd tot minister-president van het eerste naoorlogse kabinet. Dáár hadden bepaalde gijzelaars ideeën geventileerd over een één- of tweejarige dictatuur na de bevrijding en waren plannen gesmeed tot een overrompeling van
het Nederlandse volk met vernieuwingsideeën van dubieuze strekking. In dit boek worden de ontwikkelingen binnen het aanvankelijk
breed opgezette overleg in Sint-Michielsgestel beschreven, die er uiteindelijk toe leidden dat een klein aantal gijzelaars zich geroepen voelde tot het ontwerpen van een manifest voor een volksbeweging. De auteur neemt de kring waarin het vernieuwingsstreven werd gekanaliseerd onder leiding van jhr.mr. M. van der Goes van Naters onder de loep en belicht de persoon van dr. W. Banning, wiens ijveren voor het personalistisch socialisme in Gestel van bijzondere invloed is geweest. .
Madelon de Keizer (1948) studeerde geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Momenteel is zij als historicus verbonden aan de lerarenopleiding Zuidwest-Nederland. 'Sint Michielsgestel' vormde ook het onderwerp van haar doctoraalscriptie.