ʚɞ Beschrijvingen ʚɞ

1. Roland Holst-van der Schalk, Henriette ༺༻ʚɞ༺༺ Verworvenheden. Uit het bezit van en gesigneerd door B. Roodenburg v.d. Harst.
W. L. & J. Brusse’s Uitgevers Maatschappij, Rotterdam
1928, 2e uitgave, 56 blz., gebrocheerd in grijspapieren omslag met zwartopdruk
Omslag vanuit de rug en randen verkleurd, beduimeld. Bladzijden schoon gaaf en nagenoeg nog wit. Op het franstitelblad handtekening en datum: B. Roodenburg v.d. Harst, 31 mei '28. Op het franstitelblad enige roestvlekjes.

༻ ʚɞ ༺ Provenance ༻ ʚɞ ༺
Handtekening en datum op het franstitelblad: B. Roodenburg v.d. Harst, 31 mei '28.

Los bijgevoegd krantenknipsel zonder bron of datum, 1 kolom, 36 cm lengte, met recensie onder de titel “Levenswinst.” van Albert Verwey over: Henriette Roland Holst-van der Schalk, Verworvenheden.
༻ ʚɞ ༺

༻ ʚɞ ༺ B. Roodenburg-van der Harst ༻ ʚɞ ༺
B. Roodenburg-van der Harst was een Nederlandse auteur die in de jaren dertig publiceerde in jeugdbladen en tijdschriften. Van haar verschenen onder meer “Wij trekken met de kabouters mee!” in Zonneschijn; weekblad voor jong Nederland, jrg. 13 (1937), nr. 15, met illustraties van F. Hazeveld, en “Kampen voor werklooze meisjes” in De vrouw en haar huis; geïllustreerd maandschrift, jrg. 34 (1939), nr. 1, van 1 mei 1939. Daarnaast was zij een van de medewerkende auteurs aan Moeder mag ik lezen? Deel II: Wie speelt er mee?, samengesteld door D.A. Cramer-Schaap en verschenen in 1937 bij Gebr. Kluitman, Alkmaar, met illustraties van Pol Dom. Haar volledige voornaam en verdere levensgegevens zijn vooralsnog niet vastgesteld.
༻ ʚɞ ༺

De inhoud

Stralen en kernen ..... blz. 7
Beelden en stemmen ..... 27
De Heeling ..... 45

Colophon
Verworvenheden verscheen voor het eerst in 1927 te Maastricht in oplaag van 150 exx., verzorgd door C. Nypels. Deze tweede uitgave, versierd met een houtsnede van J. Franken Pzn, vermeerderd met de gedichten xviii en xxi—xxv én met een klein spreekkoor De Heeling is, in 2500 exx. op de snelpers door G. J. Thieme van S. H. de Roos’ Erasmus mediaeval gedrukt, op machinaal vervaardigd papier van Van Gelder Zonen en typografisch verzorgd door de uitgevers, verschenen in de maand April van het jaar 1928
༻ ʚɞ ༺

Tekstfragment (blz. 44)
XXV De droom

Opnieuw kwamen de dagen grauw omwonden
met grauwe sluiers. Dof zwegen hun oogen
mij aan. Ik voelde mij bedrogen
om de vreugd die de stemmen toch verkondden.

Toen op een nacht nam de droom mij mee
op lichte geruischlooze wieken;
in mij en om mij begon muzieken;
het grauwe floers verglee — verglee.

Ik was weer samen in de open sfeer
van Liefde en van Moed met haar profeten;
de kracht van het glanzende weten
bezat mij weer.

’t Was niet der woorden armen zin:
zij gingen alreeds in mij onder;
het was het oude nieuwe wonder
van de bron die opwelt diep binnen-in

en maakt rondom zich sfeer van dingen
klaar als kristal en zacht als veerend mos.
Een stem raakte verruklijk los,
bleef heel den dag in mij nazingen.
༻ ʚɞ ༺

Fragment Recensie Levenswinst.

HENRIETTE ROLAND HOLST-VAN DER SCHALK. VERWORVENHEDEN. (Maastricht, Leiter Nypels, 1927).

"...Verworvenheden. Dat wil zeggen: Levenswinst.
We zijn ouder geworden. De daden-tijd is voorbij, schijnt voorbij tenminste. Voorloopig zien we niets dat we doen kunnen. Wij kunnen enkel tot onszelf inkeeren. Wat vinden we daar nu de lust tot daden sluimert, misschien wel gestorven is? We moeten het ons bewust maken. We moeten niet aarzelen het te zeggen, ook al zou het blijken weinig, blijken niets te zijn. Dit is zeker: een heel leven ligt achter ons. Het is dood. Het zou kunnen schijnen alsof het niet geweest was. Rust blijft ons over. Is dat alles? Dat niet doen, niet zich hechten, niet zoeken naar voortdurend andere bevrediging? Is die rust al het geluk van onze ouderdom? Wie weet, misschien zullen we straks weer uitgaan tot nieuwe arbeid en ons weer jong voelen. Maar we weten het niet. We moeten zien wat er in ons, in ons dadenloos hart, is nagebleven. Er is daar toch een zekerheid, een nietig-kleine, maar die een kristalkern schijnt.

Dit is de gedachtengang die Henriëtte Roland Holst volgde, en die in de eerste acht gedichten van dit boekje is uitgesproken. De reeks Stralen en Kernen, waarvan zij deel uitmaken, bevat er twaalf, zoodat wij in de vier volgende het antwoord zullen vinden op de vraag: welke waarheid?..."
ALBERT VERWEY.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
༺༺༻
2. Roland Holst, Henriëtte ༺༻ʚɞ༺༺ Vierentwintig sonnetten van Henriëtte Roland Holst. Uitgekozen door Garmt Stuiveling.
Henriëtte Roland Holst-Stichting
1954, 1e druk, 28[4] blz., genaaid in grijskartonnen band met voor een opgeplakt wit etiket met zwarte opdruk
Band licht verkleurd, beduimeld. Bladzijden schoon gaaf en wit.

Deze ‘Vierendtwintig sonnetten van Henriëtte Roland Holst’, uitgekozen door Garmt Stuiveling, gezet uit de Cancellereesca Bastarda en gedrukt door Joh. Enschedé en Zonen, verschenen op 21 November 1954, precies twee jaren na het overlijden van de dichteres, als eerste uitgave van de Henriëtte Roland Holst-stichting, met toestemming van de erven Roland Holst en de uitgevers-maatschappij W. L. & J. Brusse te Rotterdam, in een oplage van 200 genummerde exemplaren.

Dit is nummer: 105
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Over de inhoud

Uit: Sonnetten en verzen in terzinen geschreven (1895)

De volle dagen komen met bedaarde ..... 5
Als een zeevaarder die denkt te bewijzen ..... 6
Zoals riviere’ onafgebroken gieten ..... 7
Een der gestalten die over de tijden ..... 8

Uit: De nieuwe geboorte (1903)

De dag kwam als een licht schip binnenzeilen ..... 9
Onder het lichte grijze dak der lucht ..... 10
Lente vloog aan met suizende gebaren ..... 11
De stilte der natuur heeft veel geluiden ..... 12

Uit: Opwaartse wegen (1907)

Wie kent de liefste, eer zij te samen leden ..... 13

Uit: De vrouw in het woud (1912)

Als een die gaat langs luwe zilverstranden ..... 14
Elkaar weervinden is droever dan scheiden ..... 15
Gebroken liefde is als een handvol scherven ..... 16

Uit: Verzonken grenzen (1918)

Toen mij de eerste gouden pennen groeiden ..... 17
De zachte krachten zullen zeker winnen ..... 18
Wanneer de lieve stem en hande’ en ogen ..... 19
Goddelijke baring schuimt in de kolken ..... 20
Het diepste leven is een schuwe hinde ..... 21
Eén daad is er, die staat geheel allene ..... 22

Uit: Verworvenheden (1927)

Tegen den avond werd de lucht nog milder ..... 23

Uit: Vernieuwingen (1929)

Een tijd is geweest dat wij broeders waren ..... 24
Door grote kontinenten zwelt gefluister ..... 25
Gezegend was dien zomer de natuur ..... 26
O Liefde, als gij hel brandt binnen de wanden ..... 27

Uit: Tussen tijd en eeuwigheid (1934)

Wanneer ge mij roept, nog een werk te doen ..... 28
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Tekstfragment (blz. 24)

Een tijd is geweest dat wij broeders waren,
het te zijn dachte’. Als de beproeving kwam,
zou z’ ons vinden bereid, als martelaren
te Sterven voor der menschheid heil. Een vlam

zou schieten uit elk hart; tot vlammenmuur
zouden al die brandenden zich verbinden:
de wil der heersers zou onzen wil vinden
op zijn weg, onbedwingbaar. En ons uur

zou gekomen zijn. - Hadden niet geslachten
dit zó geloofd, het hunkerend verwacht?
O hoe licht wiegden zich onze gedachte’ op
’t geloof in onze broederlijke kracht!

Toen sloeg het uur en onze dag werd nacht:
wij waren niet degenen, die wij dachten.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

poëziebundel, bibliofiele uitgave, stichtingsuitgave, genummerd exemplaar, houtsnede, typografie, bloemlezing, idealistisch vers, innerlijke omkeer, ouderdomsbezinning, bezitsspoor, kartonnen band, spreekkoor, bundelselectie, kristalkern, broederschap, gevoelsuiting, interbellum