Twee sterk verschillende boeken rond vermomming, rolspel en mensbeeld: een cultuurhistorisch reportageboek over Japan en een roman over bedrog, gedaanteverwisseling en fictie.
༺༻ ʚɞ ༺༺༻

ʚɞ 1: op eerste schutblad een handtekening en datum (? Jansen nov. '84)
ʚɞ 2: in oorspronkelijke plastic uitgeversverpakking dus nog als nieuw en ongelezen.

ʚɞ Beschrijvingen ʚɞ

1. Hauser, E. O.; Boellaard, W. H. C. ༺༻ʚɞ༺༺ Gemaskerde menschen
Ad. M. C. Stok, Den Haag
1948, 1e druk, 189 blz., oranje linnen band, geïllustreerd met kleurenafbeeldingen
Band lichte verkleuringen en schuifplekjes, bladzijden schoon gaaf en licht verkleurd. Een stevig gebonden net exemplaar
Vertaald door W. H. C. Boellaard.
༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Over de inhoud

I. Zijn Jappanners menschen zooals wij? ..... 15
II. De vuren branden zwak ..... 41
III. De Zoon des Hemels ..... 62
IV. Liberalen ..... 80
V. Sato-San gaat ten strijde ..... 99
VI. Hoe handig zijn de Jappanners? ..... 122
VII. Stort Japan ineen? ..... 141
VIII. De vijand ..... 161

༻ ʚɞ ༺ Provenance ༻ ʚɞ ༺
Op eerste schutblad een handtekening en datum (? Jansen nov. '84).
༻ ʚɞ ༺

2. Melville, Herman ༺༻ʚɞ༺༺ De maskerade - The Confidence-Man
Athenaeum - Polak & van Gennep
1997, 1e druk, 341 blz., zwartlinnen band met stofomslag
In oorspronkelijke plastic uitgeversverpakking dus nog als nieuw en ongelezen
Grote Bellettrie Serie. Vertaling van The Confidence-Man door Anneke Brassinga.
༺༺༻

Recensie De Revisor. Jaargang 23 (1996)

In The Confidence-Man doolt een voortdurend van naam en gedaante veranderende vreemdeling door de ruimtes van de stoomboot Fidèle, over de Mississippi op weg van St.-Louis naar New Orleans, en voert gesprekken met passagiers. Zijn maskerade wordt onderbroken of bevestigd door vertellerscommentaren, onder meer over het wezen van ‘fictie’.
༺༺༻

Tekstfragment
Het overwegen waard voor al degenen wie het de overweging waard kan zijn
Zoals het laatste hoofdstuk inzette met een vooruitziend geheugensteuntje, zo moet het huidige er een dat terugblikt behelzen.

Voor sommigen zal het een zekere verbazing wekken dat iemand zo vol betrouwen als de koopman zich gestaag heeft betoond, tot aan het tijdstip van zijn recente vlaag van impulsiviteit, in dat ene geval zo'n peilloos mishagen kon verraden. Men kan hem tegenstrijdig vinden, en dat is hij inderdaad. Maar is het de auteur kwalijk te nemen?
Stellig kan men erop aandringen dat er niets is waar een schrijver van fictie nauwlettender voor moet zorgen, aangezien er niets is waar een verstandig lezer aandachtiger op zal letten, dan dat bij het portretteren van een personage consistentie wordt betracht. Maar dat, al lijkt het op het eerste gezicht alleszins redelijk, kan bij nader toezien minder redelijk blijken.

Want hoe is het te verenigen met een ander vereiste - waarop wellicht evenzeer valt te staan - dat hoewel alle fictie een zekere vrijheid van verdichting is toegestaan, niettemin, fictie gebaseerd op feiten daarmee nooit in tegenspraak mag zijn; en is het niet een feit dat in het werkelijke leven een consistent personage een rara avis is? Dat zo zijnde, kan de afkeer van lezers jegens de tegengestelde soort in boeken nauwelijks voortkomen uit een besef van dier onechtheid. Eerder, misschien, uit vertwijfeling hoe die te begrijpen. Maar zo de scherpzinnigste wijze vaak al ten einde raad is als hij een levend personage wil doorgronden, zullen dan zij die geen wijzen zijn verwachten in het voorbijlopen personages te kunnen lezen in de loutere schimmen die over een bladzijde schichten als schaduwen over een muur?

De fictie waarin elk personage vanwege zijn consistentie in een oogopslag te bevatten is, toont er ofwel hoogstens segmenten van en laat die voor een geheel doorgaan, ofwel doet de werkelijkheid grof geweld aan; terwijl anderzijds de auteur die een personage schetst dat weliswaar in doorsnee ogen een ongerijmd samenstel van delen is, zoals de vliegende eekhoorn, en dat in verschillende periodes evenzeer van zichzelf verschilt als de rups van de vlinder waarin ze verandert, daarmee misschien juist niet leugenachtig is maar getrouw aan de feiten.

Als het oordeel aan de rede zij, heeft geen schrijver zulke tegenstrijdige personages gecreëerd als de natuur zelf. Het vergt van een lezer niet weinig schranderheid, in een roman feilloos onderscheid te maken tussen de tegenstrijdigheden van de idee en die van het leven. Net als elders is hier de ervaring de enige leidraad; maar aangezien niemands ervaring alles kan bestrijken wat is, kan het onverstandig zijn er in alle gevallen op af te gaan.

Toen het Australische vogelbekdier voor het eerst als opgezet specimen naar Engeland werd gebracht hielden de naturalisten, zich beroepend op hun classificaties, bij hoog en bij laag vol dat zo'n schepsel niet in werkelijkheid kon bestaan; de snavel moest op de een of andere wijze kunstmatig bevestigd zijn....
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Japan, cultuurverschillen, keizercultus, maatschappijbeeld, liberalisme, oorlogsjaren, reportage, reisbeschrijving, vertrouwen, gedaanteverwisseling, verteller, karaktertekening, tegenstrijdigheid, fictietheorie, Amerikaanse literatuur, maskerade, mensbeeld