met 250 gravures naar Paul Gavarni naar de uitgave van 1845

De wandelende Jood (Le Juif errant) is een beroemde Franse roman van Eugène Sue, oorspronkelijk gepubliceerd als feuilleton tussen 1844 en 1845. Het was een van de grootste literaire successen van de 19e eeuw en hielp het genre van de vervolgroman populair te maken.

Kern van het verhaal
Hoewel de titel verwijst naar de legendarische figuur Ahasverus (die gedoemd is eeuwig over de aarde te zwerven omdat hij Jezus bespotte), is hij in het boek eerder een mysterieuze beschermengel dan het hoofdpersonage.

De Erfenis: Het plot draait om de nakomelingen van de familie Rennepont, een vervolgd hugenotengeslacht. Zij bezitten medaillons waarop staat dat ze op 13 februari 1832 in Parijs bijeen moeten komen om een gigantisch fortuin op te eisen dat in 150 jaar is opgebouwd.
De Tegenstander: De Jezuïeten vormen de schurken in het verhaal. Zij proberen met manipulatie, bedrog en geweld te voorkomen dat de erfgenamen op tijd in Parijs aankomen, zodat de orde het fortuin zelf kan opstrijken.
Sociale Kritiek: Sue gebruikt het verhaal om misstanden in de samenleving aan de kaak te stellen, zoals de slechte werkomstandigheden van de arbeidersklasse en de gebrekkige rechten van vrouwen.

Achtergrond en Impact
Invloed: Het boek veroorzaakte een enorme golf van 'jezuïetofobie' in Frankrijk vanwege de zeer negatieve weergave van de orde.
Auteur: Eugène Sue (1804–1857) was een sociaal bewogen schrijver die ook bekend werd met De Mysteriën van Parijs.