Los bijgevoegd: bijbehorende sinterklaasgedicht.

ʚɞ Beschrijvingen ʚɞ
1. Kusenberg, Kurt; Minne, Richard; Cats, Jacob; Slauerhoff; Vergilius; Lessing; Nietzsche; Greshoff, J.; Andreus, Hans; Vondel
ʚɞ Lof der luiheid. Handboek voor managers en voor hen die dat niet wensen te worden

Andries Blitz, Laren; Internationale Pers, Antwerpen
Zonder jaar- en drukaanduiding (1960, 1e druk) / ongepagineerd (ca. 82 blz.) / originele meerkleurige kartonband
Los bijgevoegd: bijbehorende sinterklaasgedicht.
Omslag en bladzijden schoon, gaaf en kleurfris.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Over de inhoud

• Voorwoord

Tekstfragment

Luiheid werkt aanstekelijk. Een kwajongen die op een weiland in de zon ligt, wekt in ieder verstandig mens het verlangen op zijn voorbeeld na te volgen en ook te gaan nietsdoen. Maar gewoonlijk geef je er niet aan toe. Gewoonlijk loop je door, in de richting van een doel dat je voor belangrijk houdt. Het verlangen blijft echter, het verlangen naar een paradijselijke toestand die geen doelen, geen termijnen en geen belangrijkheden kent, die aan zichzelf voldoende heeft en ernstiger stoornis ondervindt van een wesp dan van een aardbeving.

Wie slaapt, zo zegt men, zondigt niet. Volkomen ten onrechte natuurlijk, want iedere slaper droomt, en in de droom begaan we gewoonlijk onze grootste zonden. Waarlijk zonder zonden is slechts de luilak. Hij bevindt zich ver van Goed en Kwaad, omdat hij te lui is een van beide te bewerkstelligen. Hij luiert — en dat is hem voldoende. Hij laat de wereld op haar beloop en is met haar tevreden zolang ze hem met vrede laat. Men heeft de Luiheid wel een goddelijke eigenschap genoemd: zeer terecht, want de Goden zijn lui. Ze liggen uitgestrekt op hun wolkenkussens en kijken slaperig op ons neer. Wat wij ook uithalen, zij vertrekken geen spier, want dat zou hen te veel inspanning kosten. Af en toe glimlachen zij echter: dan hebben ze weer een luilak ontdekt.

Men kan zittend lui-lakken en als het moet zelfs staande; bij de ware luiheid echter past een liggende houding. Of men behaaglijker op de buik dan wel op de rug ligt, is een kwestie van levensbeschouwing; degene die te dien aanzien liever geen vast standpunt wil innemen, kan het om en om doen. In ieder geval staat vast dat de liggende luilak mijlenver boven zijn staande of zittende broeders verheven is, ondanks

༻ ʚɞ ༺ Provenance ༻ ʚɞ ༺

༺༺༻ Op eerste schutblad handgeschreven naam en datum: F. de Weger 5 dec. 1961.

༺༺༻ Los bijgevoegd: bijbehorende sinterklaasgedicht.

Oh,oh, wat moest Sint horen?
Op een oud zebrapad
Liep iemand door het rode licht,
Waar hij geen erg in had.
Een dienaar der wet, die dienst daar had
Heeft hem toen opgeschreven.
Hij vroeg de naam en het beroep
En moest toen iets beleven:
De overtreder namelijk geeft
Aan een school verschillende lessen
En behalve over pedagogiek
Moet hij ook over verkeer klessebessen.
Maar waarschijnlijk was die heer vermoeid:
Hij had zoveel geschreven,
Gepraat, voorgelicht en opgebeid,
Dat een ander erin was gebleven.
Als hij even zat met een boek in zijn stoel
Dan ging de telefoonbel;
En als dit De Klerck was of Peletier,
Dan riep iedereen: "Wel,wel,
waar zou dat toch wel over gaan?"
Maar nu deze zaak voorbij is,
Verdient die neer wat meer vrije tijd
En mag hij eens lui zijn, wat fijn is.
༻ ʚɞ ༺

2. Sauwer, Monika; Uphoff, Manon; Valiulina, Sana; Derksen, Ton; Eijkelboom, Jan; Hanegraaf, Marijke; Knibbe, Hester; Leeflang, Ed; Vroomkoning, Victor; Wigman, Menno — De tweede ronde. Lamlendigheid. Tijdschrift voor literatuur. Lente 2004
Uitgeverij Van Oorschot
2004 / 1e druk / 176 blz. / paperback
Omslag en bladzijden schoon, gaaf en kleurfris.
༺༺༻
Over de inhoud

• Voorwoord

• Nederlands proza
• Monika Sauwer — Blowin’ in the wind ..... 5
• Manon Uphoff — Grob ..... 12
• Sana Valiulina — De nieuwe Boeddha ..... 23

• Nederlandse poëzie
• Ton Derksen — Acidia ..... 33
• Jan Eijkelboom — Twee gedichten ..... 34
• Marijke Hanegraaf — Het slaappaleis ..... 36
• Hester Knibbe — Lichaam & Co. ..... 37
• Ed Leeflang — Drie gedichten ..... 38
• Victor Vroomkoning — Metafysiek ..... 40
• Menno Wigman — Spleen ..... 41

• Light Verse
• Jan Boerstoel — Papabile ..... 43
• Jaap van den Born — Twee gedichten ..... 44
• Hendrik Jan Bosman — Twee gedichten ..... 45
• Gé van den Bovenkamp — Ledigheid ..... 46
• Frits Criens — Twee gedichten ..... 47
• Koos Dijksterhuis — Vier gedichten ..... 48
• Igor Guberman — Zeven gorrekes ..... 50
• Kees Jiskoot — Drie gedichten ..... 52
• Erich Kästner — Burgers, spaart uw reserves ..... 53
• Arjaan van Nimwegen — De mokkende muze ..... 56
• Drs. P — Gedicht ..... 57
• Frank van Pamelen — Drie lamlendige sonnetten ..... 58
• Ton Peters — Zomerslaap ..... 60
• Jan van der Pol — Twee gedichten ..... 61
• Peter van den Tillaart — Paradox ..... 62
• Nico Weber — Het huishouden van Keja ..... 63

• Essay
• Pierre Assouline — Depressie bij schrijvers ..... 65
• Victor Bulthuis — Kleine poëtica van het luieren ..... 75
• Leo Jacobs — Acedia ..... 84
• Dorinde van Oort — De kanker van het hart ..... 86
• Jean Schalekamp — Lui zijn ..... 88

• Vertaald proza
• Albert Cossery — De wraak van de postbode ..... 91
• Venedikt Jerofejev — Aantekeningen van een psychopaat ..... 101
• Ingomar von Kieseritzky — Traagheid of scènes uit het vita activa ..... 103
• Menis Koumandaréas — Een dar ..... 108
• Eduardo Mallea — Gesprek ..... 114
• W. Somerset Maugham — De mier en de krekel ..... 121
• Aléxandros Papadiamandis — Het kerstfeest van de luiaard ..... 126
• Enrique Vila-Matas — Bartleby & company (elf episoden) ..... 133

• Vertaalde poëzie
• Anna Achmatova — Drie gedichten ..... 144
• W.H. Auden — Rois fainéants ..... 147
• Álvaros de Campos — Drie gedichten ..... 149
• John Keats — Ode op de indolentie ..... 155
• Philip Larkin — Drie gedichten ..... 159
• Andreas Laskarátos — De verveelde ..... 164
• Eduard Mörike — Twee gedichten ..... 165
• Nikolaj Nekrasov — Lied op de arbeid ..... 168
• Fernando Pinto do Amaral — Spleen ..... 170
• Aleksander Poesjkin — Elegie ..... 172
• Pierre de Ronsard — O Lieveling, sta op ..... 173
• Edmund Spenser — Uit: De Elfenkoningin ..... 174
• A.K. Tolstoj — Gedicht ..... 176
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Tekstfragment

Dit is het vijfde Hoofdzonde-nummer, gewijd aan het middeleeuwse begrip Acedia of Acidia dat was ontleend aan het Griekse akèdeia (onverschilligheid) en doorgaans wordt vertaald als Luiheid of Traagheid. Waarom zagen de middeleeuwse theologen zo’n zware zonde in luiheid, traagheid of onverschilligheid? Vermoedelijk is de weergave van het begrip onvolledig, want er viel ook onder wat nu ‘apathische depressie’ heet. Als dat ziektebeeld zondig en des duivels was, kon de kerk ertegen optreden. Depressieve middeleeuwers die van hun biechtvader op blote knieën de trappen naar een hooggelegen kerk moesten beklimmen, herstelden door zo’n penitentie misschien wel sneller dan hedendaagse patiënten dankzij psychotherapie. Depressie is van alle tijden, maar was vroeger bekend onder namen als melancholie, spleen, ennui, Weltschmerz of taedium vitae. Hoe dan ook, Lamlendigheid lijkt de algehele lading het beste te dekken.

Maar ook de vrolijker aspecten van Acedia komen aan bod in dit naar tijd, plaats en taal rijk gesorteerde nummer: echte luiheid, laksheid, vadsigheid en gemakzucht, ledigheid, indolentie en dolce far niente. In Nederlands proza beschrijven Monika Sauwer, Manon Uphoff en Sana Valiulina heel verschillende kanten van de vijfde hoofdzonde. In Nederlandse poëzie wordt het thema belicht door Ton
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

ledigheid, gemakzucht, indolentie, melancholie, acedia, spot, bloemlezing, tijdschrift, depressie, light verse, vertaalliteratuur, sinterklaasgedicht