1. Gave schone en kleurfrisse band. Bladzijden schoon gaaf en egaal licht verkleurd. Een strak gebonden exemplaar.
2. Band schoon gaaf en kleurvast. Bladzijden schoon en kleurvast. Blz. 46/47 onderaan aan de rand hoekje uitgescheurd (Geen tekstverlies) Zie foto.

ʚɞ Beschrijvingen ʚɞ

1. Dubois, Pierre H. — Marcellus Emants. Een schrijversleven
Uitgeverij Nijgh & Van Ditmar, ’s Gravenhage–Rotterdam
1964 / 1e druk / 430 blz. / kaneelbruinlinnen band met rood rugschildje met goudopdruk
Gave schone en kleurfrisse band. Bladzijden schoon gaaf en egaal licht verkleurd. Een strak gebonden exemplaar.
Extra info: Op laatste schutblad handgeschreven: ‘Maastricht 15 december 1964’.
ʚɞ

Over de inhoud

Biografie van Marcellus Emants.

Inhoud

Bij wijze van inleiding ..... 5

I Jeugdjaren (1848–1868) ..... 9
Het geslacht Emants – Geboorte en kinderjaren – Confrontatie met de religie – Van de middelbare school naar de Polytechnische School in Delft en de Leidse Universiteit.

II De Hogeschool en het leven (1868–1871) ..... 23
Het studentenleven en de geest van het universitair onderwijs – De oprichting van Quatuor – Emants’ eerste publikaties – Vriendschap met Frits Smit Kleine – Dood van de vader en beëindiging van juridische studies.

III Begin van een schrijverschap (1871–1875) ..... 42
Bergkristal en Spar en Hulst – Eerste toneelwerk – Het korte eerste huwelijk – Reizen – Juliana de Afvallige – Dood van Christina Emants-Prins.

IV Ontmoeting met het naturalisme (1875–1879) ..... 66
Oprichting van De Banier – Opkomst van nieuwe stromingen – Reizend door Zweden – Verhouding tot Multatuli – Het pessimisme en Schopenhauer – De verhalenbundels Monaco en Een drietal novellen.

V Vernieuwer van de poëzie (1879–1884) ..... 105
Lilith, ‘iets nieuws’ – Het bezoek aan Toergenjef – Tweede huwelijk met Eva Verniers van der Loeff – Reis naar Noord-Afrika – Jong Holland – Godenschemering.

VI Beleving van de werkelijkheid (1885–1893) ..... 152
De karakterstudies Goudakker’s Illusien en Juffrouw Lina – Op reis door Spanje – Verhouding tot de tachtigers – De persoonlijkheid van Eva – Strijd om een judicium – Emants en het toneel – De tragiek der onbereikbaarheid, Dood – Verwijdering tussen Emants en Smit Kleine – Een reis om de wereld.

VII Het leven in staat van beschuldiging (1894–1900) ..... 206
Een nagelaten bekentenis – Emants en de spelling van Kollewijn – Vriendschap en briefwisseling met M. B. Mendes da Costa – Voorzitter van het Toneelverbond – Op zee, een psychografie – Toneel, liberalisme en socialisme – Ziekte en dood van Eva – Belangstelling voor het spiritisme.

VIII Tegenover het mysterie (1900–1904) ..... 240
Waarheid en werkelijkheid in het maatschappelijk leven, Inwijding – Ontmoetingen met mediums – Overpeinzingen over kunst en werkelijkheid – Tegenover het Mysterie – Afscheid van de schim van Eva.

IX Vereenzaming in het huwelijk (1904–1914) ..... 260
Het derde huwelijk met Jenny Kühn – Illusie en werkelijkheid, Waan – Domheidsmacht – Een verloren gegaan toneelwerk, Joris Goedbloed – Pogingen zich te doen gelden – Geboorte van een dochter – Het leven met Jenny.

X Balans van een leven (1915–1923) ..... 292
Liefdeleven, geobjectiveerde ervaring – Het vraagstuk van de pathologie in de literatuur – Laatste literaire werkzaamheden, Dokter Ahasverus – Het toneel en de kritiek, Royaards en Johan de Meester – Verandering der maatschappelijke structuur – Mensen en Woorden – Vertrek naar Zwitserland – Jaren van ziekte en eenzaamheid – De bevrijdende dood – Het ‘grafschrift’.

Bij wijze van besluit ..... 349
Noten ..... 357

Bijlagen:
I Ongepubliceerde manuscripten ..... 385
II Brievenlijst ..... 389
III Bibliografie ..... 404

Register ..... 423
ʚɞ

Provenance
Op laatste schutblad handgeschreven: ‘Maastricht 15 december 1964’.
ʚɞ ʚɞ ʚɞ

2. Emants, Marcellus — Lilith. Gedicht in drie zangen
H. D. Tjeenk Willink, Haarlem
1885 / 2e druk / vii,80 blz. / donkerblauwlinnen band met goudopdruk
Band schoon gaaf en kleurvast. Bladzijden schoon en kleurvast. Blz. 46/47 onderaan aan de rand hoekje uitgescheurd (Geen tekstverlies) Zie foto.
ʚɞ

Tekstfragment

« En nieuwe smart voor nieuwen troost zal
scheppen,
« Wier koelheid doodt, wier liefde lijden baart,
« En legt, terwijl de slaap zijn blik omfloerst,
« Het godsgeschenk den sluim’rende aan de zij.
« Wanneer zijn oog, ontwaakt, haar schoonheid ziet,
« Zij ’t hem, alsof hij Lilith zelve aanschouwt!
« Dan heffe zich de nooit verzade lust
« Weêr in zijn borst omhoog, den storm gelijk
« In ’t heete zand der woestenij ontkiemd,
« Die in zijn knop den reinen bloesem doodt.
« Dan stige beider liefde in vlammen op,
« Wier eeuwig leven eeuwig sterven is,
« Een gloed, dien alle waat’ren van ’t heelal
« In aller eeuwen eeuwigheid niet blusschen!
« Demonen, gaat, volbrengt wat Lilith wil,
« En ’t gansche menschdom kromt zich aan uw
voeten! ”

Nog altijd spookt, door hoop en vrees gewekt,
Een wilde droomenjacht voor Adams geest,
En vrucht’loos wentelt zich het moede lijf,
Ontspanning zoekend, op zijn leger rond.
Daar klinkt zijn naam hem plots’ling zacht in ’t oor.
Was ’t Lilith’s stem of weêr een droombedrog?
Doch nogmaals klinkt het:
« Adam, broeder!”

```
« Neen,
```

‘ Niet aldus sprak mij Lilith toe... doch zie...
‘ Welk heerlijk wezen sluimert aan mijn zij?
‘ Zij moet het zijn, naar wie mijn hart verlangt!
‘ O! diep betreurde, dank, ik heb u weêr!
‘ Geliefde, die mij zoo rampzalig liet,
‘ Maar aan wier borst een zaligheid mij wacht,
‘ Waarin al ’t doorgestane leed verdwijnt,
‘ Gelijk een ademtocht, mijn borst ontvloôn,
‘ In ’t wijde ruim, dat Eden overwelft.
ʚɞ

༺༺༻Recensie (Dietsche Warande. Nieuwe reeks. Deel 3 (1881)) ༺༺༻

Eene wanhopige ‘Levensbeschouwing’.

Lilith, Gedicht in drie zangen, door Marcellus Emants. Haarlem. W.C. de Graaff.

‘Over dit ontvankelijk dichtergemoed is de verschroeiende adem van het pessimisme heengegaan.... Het tegenwicht: wijsbegeerte of geloof ontbrak... Hoe jammer.’

J.A.L.

Dit dichtstuk, zonder jaartal van uitgave, is ten dien opzichte verwant aan het Erechtheion, aan de Venus van Milo, aan de Baziliek van Kalat Sema'n, aan de drie voornaamste Pyramiden. Bij benadering kunnen wij echter even goed de geboortetijd van dit lettergewrocht bepalen, als die van de genoemde kunstwerken. Het ligt dus aan ons, wanneer we, bij ons oordeel, den regel hebben uit het oog verloren: qu'il faut juger les écrits d'après leur date. Niet veel Kombinations-gabe is noodig om vast te stellen, dat 's Heeren Emants ‘Lilith’ is geboren in het tijdvak toen de eerbied voor de in den Bijbel uitgesproken overleveringen nog bij velen een godsdienstig charakter had; maar te gelijk sommige letterkundigen meenden, met een losse hand, alle stelsels van volksgeloof over éen kam te mogen scheren, toestanden, uit gewijde (of voor heilig gehoudene) en ongewijde (of door niemant meer vereerde) geschiedverhalen, naar de voorschriften eener fladderende fantazie met elkander te mogen vermengen, en, ofschoon hier en daar voorwendend door het onderwerp beheerscht te worden, te beseffen en te kennen te geven, dat men zich oppermachtig in en boven zijn stof beweegt; dat men zich een Goethe voelt, die alles, des noods met zijn voet, in een nieuw verband mag schikken, en glimlachen over de zwoegende menschenmenigte, welke zich om het bij-een-geschopte verdringt en den onsterflijken maker haar toejuichingen in het aangezicht buldert, als of ook dat masker van Otricoli niet wel eens uit zijn godenkalmte kon worden opgeschrikt.

Wanneer men de dichtvruchten van den Heer Marcellus Emants overziet en ze rangschikt tusschen de niet altijd even frissche dialektische bloemen, die hij nu en dan onder het publiek strooit, krijgt men het eene oogenblik den indruk, dat men met het ongelukkig slachtoffer veler te-leur-stellingen te doen heeft het andere oogenblik met ieman, die geheel verlangt te pozeeren als Goetheïde; zich behagende in dat gebaar eener kalme aanmatiging, of liever in die feestvierende effenheid der fyzionomie, waardoor de echte Goethe-spruit zich behoort te kenmerken, en waarmede bijv. de Farnezische Hercules zijn spieren ten-toondraagt.

De Heer Emants annonceert althands, in zijne fraai gedrukte voorreden, dat het hem in zijn ‘Gedicht in drie zangen’ te doen was om het ‘belichamen’ eener ‘levensbeschouwing’, die hij dit maal niet voor het eerst ontwikkelt en dan ook hoopt, dat door het ‘gedicht zelf’ zal worden ‘duidelijk’ gemaakt. Trouwens wanneer het gedicht hier ontoereikend mocht zijn, - diskussie heeft later meer onderschrapt, wat de Auteur eigenlijk bedoelde. Wij zullen die toelichting niet verwaarlozen. Inmiddels wenscht de Auteur op de meest geregelde wijze rekenschap van de ‘stof’ te geven, ‘waaruit’ hij het gedicht ‘samenstelde’ - door de ‘sage van Lilith’ in de redaktie van Joh. Gottfr. Herder mede te deelen. Zal dus de meêdeeling van deze redaktie eenig nut hebben, dan is het toch te wenschen, dat de Auteur niet al te ‘vrij’ met de ‘verschillende legenden Lilith betreffende’, hebbe omgesprongen; of dat ten minste, waar dit geschiedt, de ‘levensbeschouwing’, om wier wille het plaats heeft, blijke te verdienen, dat er om harent-wil zoo ver van Herders redaktie werd afgeweken en dan de meêdeeling van dezen text tot een cierlijk hors-d'oeuvre gemaakt. Het is immers niet interessant met een voorbeeld aan te toonen, dat, door de bewerking, stoffen totaal onherkenbaar kunnen worden?

Zien wij, wat de Heer Emants in zijn ‘Gedicht’ ons geeft.

Het is geschreven in zoogenaamde vijfvoetige (rijmeloze) jamben. Vinden wij er dus rijke schilderingen in, schoone kleurschakeering, edele keus van lijnen, - dan zijn deze niet te danken..."
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

naturalisme, fin-de-siècle, symbolisme, schrijverschap, levensbeschrijving, poëzie, toneel, decadentie, tachtigers, droomwereld, pessimisme, letterkunde