Het jaar 2003 is uitgeroepen tot "Jaar van de Boerderij", met tal van landelijke activiteiten gericht op het behoud van historische boerderijen. Stolpboerderijen, die in de tweede helft van de zestiende eeuw werden geïntroduceerd, vormen een karakteristiek beeld in het Noord-Hollands landschap. Na de droogmaking van de Beemster in 1612 werd de bouw van Noord-Hollandse stolpen gestimuleerd door zeer vermogende Amsterdamse kooplieden. Zij ontwikkelden met de hulp van landmeters ook het unieke verkavelingsplan, waardoor de Beemster in 1999 door de UNESCO op de Wereld Erfgoedlijst werd geplaatst.
Na de Tweede Wereldoorlog verloor de stolphoeve zijn agrarische functie door schaalvergroting van het boerenbedrijf. Het gevolg was dat vele stolpen werden gesloopt of ingrijpend werden verbouwd voor andere doeleinden. Om te voorkomen dat hun cultuurhistorische en landschappelijke waarden verloren zullen gaan, wordt veel aandacht besteed aan het behoud van het karakter van deze boerderijen.
Vanuit architectonisch en landschappelijk oogpunt wordt veel geschreven over mogelijke aanpassingen en nieuwe functies van de stolp. De agrarische functie van de stolphoeve in vroeger eeuwen heeft tot nu toe nog weinig aandacht gekregen. Melk was het belangrijkste product van de stolphoeve en de verwerking ervan tot boter en kaas verhuisde in de loop der eeuwen van boerderij naar fabriek. De huidige zuivelfabriek "CONO Kaasmakers" heeft reeds een historie van meer dan 100 jaar en verkreeg in 2001 het predikaat "Hofleverancier", mede door de bekendheid van het Beemsterprodukt.
In dit boekje neemt de auteur u in vogelvlucht mee door de ontstaansgeschiedenis van de Beemster en zijn stolpen, waarin de boer gedurende vele eeuwen zijn bestaan vond. Zijn ervaring op stolphoeve "Laanzigt", waar tot in de 20c eeuw nog op klassieke wijze werd geleefd en gewerkt, vormen hierbij de leidraad.