In dit boek betoogt de auteur dat de aloude gelovige opdeling in twee werelden, de volmaakte wereld van licht, gerechtigheid en vrede van een God-in-den-hoge enerzijds, en de onvolmaakte wereld van met schuld beladen stervelingen hier beneden anderzijds, in de moderniteit onhoudbaar blijkt. Aangetoond wordt hoe de humanistische kijk op mens en wereld, die sinds de Verlichting in een steeds sneller tempo het Westen veroverde, de mens ertoe bracht zijn wetten in zichzelf venden. Voorts verduidelijkt de auteur op welke manier precies de autonomie van mens en kosmos en de werkelijkheid van God in elkaar passen en elkaar doordringen. Daartoe toetst hij kritisch het overgeleverde belijdenisgoed op zijn binnenwereldse werkelijkheidsgehalte. En daar waar het in gebreke blijft, formuleert hij het opnieuw in een gedurfde taal die voor de moderne christen openbarend is.

Welke praktische consequenties heeft het intreden in de moderniteit voor de gelovige ethiek? Hoe kunnen we de spanning tussen evolutieleer en scheppingsgeloof proberen op te lossen? Wat doen we zonder een God-in-den-hoge met de liturgie, die vol is van Hem? Welke rol krijgt de Schrift toebedeeld als men ophoudt zijn boodschap te beschouwen als het onaantastbare woord van God-in-den-hoge? Hoe kan de kerk zich vandaag handhaven als de warme gemeenschap van hen in wie Jezus van Nazaret bevrijdend voortleeft?

Roger Lenaers laat overtuigend zien hoe onze traditionele geloofswaarheden verwoord kunnen worden zonder dat hun rijkdom onder de aanslibsels van eeuwen verdwijnt. Wezenlijk voor de blijde boodschap is het inzicht dat onze opdracht als mens erin bestaat te groeien in liefde die alles beweegt. Dit boek wil daartoe bijdragen.