"De vreemdeling" is een roman geschreven door de Franse auteur Albert Camus, gepubliceerd in 1942. Het verhaal volgt Meursault, een Algerijnse man die op een emotioneel afstandelijke manier door het leven gaat. De roman begint met de dood van zijn moeder, een gebeurtenis die Meursault nauwelijks raakt. Zijn onverschilligheid en gebrek aan emotie worden verder belicht wanneer hij een relatie aangaat met Marie, een vrouw die hij ontmoet na de begrafenis.

Het verhaal neemt een dramatische wending wanneer Meursault betrokken raakt bij de dood van een man tijdens een confrontatie op het strand. Deze daad leidt tot zijn arrestatie en een rechtszaak, waarbij zijn karakter en levenshouding onder de loep worden genomen. De rechtszaak onthult niet alleen de morele en sociale normen van de samenleving, maar ook de absurditeit van het leven en de menselijke conditie, thema's die centraal staan in Camus' filosofie van het absurdisme.

Meursault's onvermogen om zich aan te passen aan de verwachtingen van de maatschappij en zijn weigering om te liegen over zijn gevoelens, leiden tot zijn veroordeling, niet alleen voor de moord, maar ook voor zijn gebrek aan emotionele betrokkenheid. De roman eindigt met Meursault die de absurditeit van het leven accepteert en zich verzoent met zijn lot. "De vreemdeling" is een diepgaande verkenning van existentiële thema's, de betekenis van het leven en de strijd van de mens om betekenis te vinden in een onverschillige wereld.