In 'Water, wind en vuur' wordt de geschiedenis van Texel beschreven. Stuk voor stuk zet Norel de personages voor ons neer: de stoere vissers, de gewiekste bakker, de caféhoudersfamilie en het geslacht van pioniers in de Julianapolder, die, begonnen als keetmeid en polderjongen, eindigen als grote boeren. Hij geeft een beeld van Texel vroeger: een eiland van vissers en schapenboeren, Texel nu: een druk toeristenoord, en daartussenin: de oorlog met als bloedig hoogtepunt de opstand van de Georgische militairen tegen hun onderdrukkers.


AI:

Water, wind en vuur is een bekende streekroman van de Nederlandse schrijver K. Norel (Klaas Norel), voor het eerst verschenen in 1970 bij uitgeverij La Rivière & Voorhoeve.

Het boek beschrijft de geschiedenis van het Waddeneiland Texel en de levens van de eilandbewoners ("Texelaars") door de jaren heen.

Inhoud van het boek
Norel schetst een breed beeld van de Texelse samenleving en de ontwikkeling van het eiland:

Personages: Het verhaal volgt diverse figuren, van stoere vissers en schapenboeren tot een gewiekste bakker en een familie pioniers die in de Julianapolder opklimmen van polderjongens tot grote boeren.
Texel toen en nu: Het contrast tussen het Texel van vroeger (visserij en landbouw) en het Texel van later (toerisme) staat centraal.
De Tweede Wereldoorlog: Een cruciaal en bloedig onderdeel van het boek is de beschrijving van de Georgische opstand op Texel in april 1945, ook wel de 'laatste slagveld van Europa' genoemd.