ʚɞ Beschrijvingen ʚɞ
Veth, Cornelis ༺༺༻ De humor in de moderne Nederlandsche literatuur
Nederlandsche Uitgevers-Maatschap, Amsterdam
1929, 1e druk, 207 blz., koffiebruinlinnen band met goudopdruk
Band gaaf, schoon en kleurvast. Bladzijden op de sneden en hier en daar in de kantlijn vage roestvlekjes.
ʚɞ
Over de inhoud
• Inleiding ..... 5
• Voorgeschiedenis ..... 11
• De Nieuwe Gids ..... 43
• Het Kind en de Humor ..... 59
• Het Platteland ..... 85
• Rijm en Dicht ..... 105
• Tooneel ..... 145
• Roman, Novelle, Feuilleton ..... 163
ʚɞ

Recensie (Den Gulden Winckel, 1929, ‘Boekenschouw’)
“Cornelis Veth is een soort Nederlander, waarop men zuinig moet zijn, want wie, in eenig verband met de vaderlandsche letteren haalt het in zijn hoofd om daaruit de humor op te diepen en er vervolgens een dik boek - zij het dan ook met veel wit en groote letter - over vol te knippen en schrijven? Daartoe is een mentaliteit noodig, die zeldzaam is, omdat zij vereischt geduldige studie, taaie volharding en ... kijk op humor. Dat hij dien laatste bezit, heeft Veth reeds tallooze malen bewezen, dat hij de andere eigenschappen heeft, wist men uit zijn studies over de caricatuur, maar dat ze zoo sterk waren, dat hij op zoek naar humor, energie en lust had om de moderne litteratuur van Justus van Effen via Beets, van Lennep, Kloos tot en met Coster door te vorschen, dat wekt de grootste bewondering.”
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Linschoten, J.༺༺༻ Over de humor
Tijdschrift voor philosophie
1951, 1e druk, 603-666 blz., zwart halflinnen band met grijsgrauwe papieromslag met zwartopdruk
Omslagpapier vanaf de randen vergeeld (Zie foto). Achterkant rechtsboven een flauwe vouw. Bladzijden schoon gaaf en egaal vergeeld.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Tekstfragment (Blz. 630)
"...Dit voert ons terug naar de gestemdheid. We hebben in de humoristische stemming deze twee aspecten te onderscheiden: de blijmoedigheid en de sympathie. Voor een behandeling van de samenhang tussen beiden verwijzen we verder naar Bollnow. De « wereldkleur » van de humor is een blijmoedige; zijn « houding » t.o.v. de ander een sympathische. Een afzonderlijke analyse van deze aspecten zelf zou ons te ver buiten het raam van ons onderwerp voeren. Wij willen ze liever bezien in de wijze, waarop zij in de humor tot uiting komen!

6. DE GLIMLACH.
De blijmoedigheid, die als stemming een overeenstemming is tussen innerlijk en wereld, vervult zich aan de blijmoedig gestemde mens in de glimlach. Wij bezien de gestemdheid van de humor, toegelicht aan de glimlach, dus onder een ander aspect: dat van de « innerlijke harmonie ».
Over de vraag of het dier lacht, zijn de meningen nog verdeeld.
De aangezichtslach treffen we bij het dier niet aan; maar of er geen lichaamslach voorkomt, uiting van dezelfde vitale « vreugde » die zich bij de mens in de lach een weg kan banen, is twijfelachtig. Waar de hond zich opgewonden in het gras laat rollen en zich heen en weer wentelt, daar zou de mens wellicht lachen, een gezonde en vitale lach. En indien de lach een specifiek menselijk verschijnsel is, dan is dit, omdat de lach de grens aanduidt van natuur en geest, aan beiden deelheeft, maar tot geen van beiden geheel behoort. Anders is het met de glimlach. Hier is reeds de vraag of het dier misschien glimlacht, onzinnig. Dit wordt ons duidelijk zodra we begrijpen waarom Plessner...."
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

humorstudie, literatuurkritiek, filosofie, mensbeeld, satire, esthetica, cultuurbeschouwing, spot, dichtkunst, innerlijke harmonie, diervergelijking gestemdheid, blijmoedigheid, glimlach, sympathie, innerlijke harmonie, aangezichtslach, lichaamslach, mensbeeld, diervergelijking, Baudelaire, Plessner spot, vernieuwingsbeweging, kindbeeld, plattelandsleven, dichtkunst, toneelkritiek, proza, vertelkunst, feuilleton,