In de vroege herfst van 1938 haalden Ruth Andreas-Friedrich en Susanne Simonis in de Duitse hoofdstad opgelucht adem. Terwijl de tanks de dag ervoor demonstratief door de straten rolden leek de oorlog toch afgewend. In het Engelse graafschap Essex deden Ann Magnus en haar ouders hetzelfde, nadat het land de voorgaande weken al werd voorbereid op opnieuw een allesverwoestende strijd. Zomaar een greep namen uit de miljoenen individuen vanuit wiens perspectief Frederick Taylor in 1939, De oorlog die niemand wilde de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog bekijkt. Individuen die hun wereld een jaar later alsnog zagen instorten.

In het cruciale jaar tussen de herfst van 1938 en de herfst van 1939 dreven de landen van West-Europa van een vredig bestaan naar de verschrikkingen van een oorlog. Maar hoewel de nadruk veelal op de gebeurtenissen op politiek niveau wordt gelegd, waren er miljoenen gewone mensen die gevangen raakten in deze catastrofe en werden geraakt door een serie noodlottige politieke besluiten waar ze vrijwel geen invloed op hadden. In zijn nieuwe werk onderzoekt Taylor de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog vanuit dit doorgaans onderbelichte perspectief. Aan de hand van dagboeken, interviews en ooggetuigenverslagen toont hij aan hoe de oorlog langzaam maar zeker onafwendbaar werd terwijl de meerderheid van de bevolking aan beide kanten van het conflict tegen was.

Het resultaat is een verbluffend stukje geschiedschrijving waarin Taylor de lezer van begin tot eind weet te intrigeren en een belangrijk nieuw perspectief biedt op de Tweede Wereldoorlog. Een fascinerende en intieme kijk op de gecompliceerde relatie tussen het volk en de regering in tijden van crisis en het desastreuse lot dat de gewone mens werd opgelegd door de elite.