Bas Dormantique is afwasser in een Mexicaans restaurant. Zijn leven verkeert in een impasse: hij is vrijgezel en armoedzaaier, en zijn ooit vaag vermoede talenten zijn op geen enkele manier tot ontwikkeling gekomen. Door eigen schuld is hij uit het paradijs verstoten en de rest van zijn leven is een niet aflatende poging om het terug te vinden. Hij herinnert zich tot in details zijn jeugd met zijn vrienden – de cynische, door hem bovenmatig bewonderde broers Louis en Friedrich – en zijn grote liefde Nina.

Wanneer hij wordt afgetuigd door een reusachtige straatvechter en als voyeur betrokken raakt bij een sadomasochistische driehoeksverhouding tussen twee serveersters en een appelboer, wordt Dormantique’s impasse verbroken. Alles wijst erop dat zijn leven ene rigoreuze wending zal gaan nemen.

‘Na een tijdje realiseerde Bas zich dat hij al de hele tijd naar zichzelf keek; zichzelf zoals weerspiegeld in de glazen conus van de wasmachine. Hij zat volkomen verstijfd, terwijl de was rond zijn beeltenis cirkelde. Zijn meest lucide ingeving van jaren kwam met een klap: alles was in beweging, alles draaide… en hij stond volkomen stil. Als in het oog van de cycloon keek hij verbijsterd naar al die turbulentie om hem heen: alles werd omhoog en omlaag getrokken, verdween, ging verder, werd elders neergeworpen, en hij keek maar, onmachtig, altijd te laat om eraan deel te nemen, iedere keer verbaasd en bedroefd als het hem weer voorbij was…
Het stond hem helder voor de geest wat hem te doen stond.’