"De bibliothecaresse van Auschwitz" is een aangrijpend en ontroerend verhaal geschreven door Antonio Iturbe, dat zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het boek is geïnspireerd op het waargebeurde verhaal van Dita Kraus, een jonge Joodse vrouw die in het concentratiekamp Auschwitz gevangen zat. Dita, die een grote liefde voor boeken heeft, wordt aangesteld als de bibliothecaresse van het kamp, waar ze verantwoordelijk is voor een kleine verzameling boeken die clandestien worden bewaard.

In een omgeving van angst, onderdrukking en onmenselijkheid, vindt Dita troost en hoop in de boeken die ze beheert. Ze begrijpt dat deze boeken niet alleen een bron van kennis en vermaak zijn, maar ook een symbool van verzet tegen de onderdrukking. Terwijl ze haar best doet om de boeken te beschermen en te delen met andere gevangenen, wordt ze geconfronteerd met de verschrikkingen van het kamp en de constante dreiging van de dood.

Het verhaal verkent thema's als moed, vriendschap, en de kracht van literatuur in de meest duistere tijden. Dita's vastberadenheid om de liefde voor boeken levend te houden, ondanks de omstandigheden, maakt haar tot een inspirerend personage. Het boek biedt een indringende blik op de impact van de Holocaust op individuen en de manier waarop kunst en cultuur kunnen overleven, zelfs in de meest wrede situaties.

Iturbe's schrijfstijl is meeslepend en emotioneel, waardoor de lezer zich kan inleven in de ervaringen van Dita en haar medegedetineerden. "De bibliothecaresse van Auschwitz" is niet alleen een verhaal over de verschrikkingen van de oorlog, maar ook een eerbetoon aan de kracht van de menselijke geest en de liefde voor boeken.