"Bezonken rood" is een roman geschreven door de Nederlandse auteur J. J. (Jeroen) Brouwers. Het boek, dat voor het eerst werd gepubliceerd in 1981, is een diepgaande en aangrijpende verkenning van de thema's van verlies, herinnering en de impact van de Tweede Wereldoorlog op de Nederlandse samenleving. De titel verwijst naar de kleur van de aarde en de diepte van de menselijke ervaring, wat een centrale rol speelt in het verhaal.

De protagonist van het verhaal is een man die terugblikt op zijn jeugd en de gevolgen van de oorlog op zijn leven en dat van zijn familie. Het verhaal is doordrenkt met melancholie en reflectie, waarbij Brouwers gebruikmaakt van een poëtische en soms surrealistische schrijfstijl. De lezer wordt meegenomen op een emotionele reis door de herinneringen van de hoofdpersoon, die worstelt met zijn identiteit en de schaduwen van het verleden.

Brouwers' proza is rijk aan symboliek en metaforen, waardoor het verhaal een gelaagdheid krijgt die uitnodigt tot diepere interpretatie. De roman behandelt niet alleen de persoonlijke gevolgen van de oorlog, maar ook bredere maatschappelijke thema's, zoals de omgang met trauma en de zoektocht naar waarheid in een wereld vol leugens.

"Bezonken rood" wordt vaak geprezen om zijn literaire kwaliteit en de manier waarop het de lezer confronteert met de complexiteit van de menselijke ervaring. Het boek is een belangrijk werk binnen de Nederlandse literatuur en heeft een blijvende impact gehad op de manier waarop de oorlog en de gevolgen ervan worden besproken in de literatuur.