Deel 1:
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was in de Biesbosch een verzetsgroep actief, die onderduikers hielp door hen voor korte of lange tijd onder te brengen in het bijna niet toegankelijke natuurgebied.
De Biesbosch was daardoor tijdens de hele oorlog voor de Duiters een gevaarlijk gebied, waar zelfs hele patrouille verdwenen!
Dirk Kromvoort gaat, als de Duiters Nederland al een paar jaar bezet hebben, noodgedwongen terug naar het huis van zijn ouders in de Biesbosch.

Deel 2:
De geallieerden naderen in de laatste maanden van het jaar 1944 de Biesbosch steds dichter. Door het oosten van Brabant hebben ze de Duitsers tot aan Nijmegen weten terug te dringen. De Duitsers die ten zuiden van de grote rivieren gelegerd zijn, kunnen zich nu alleen nog via West- en Noord-Nederland naar Duitsland terugtrekken. De bruggen over de Maas, Waal en Rijn liggen echter voortdurend onder vuur van de geallieerde vliegtuigen. Daarom blijft voor het Duitse leger alleen de Biesbosch nog over als toevluchtsoord vanwaar ze een redelijke kans hebben naar het Noorden te ontkomen. Met hen proberen ook veel N.S.B.'ers en andere landverraders uit te wijken naar het nog bezette deel van Nederland.
Onder de N.S.B.'ers, die op het punt staan te vluchten, bevindt zich ook luitenant Richard Bloks, bijgenaamd de Zwarte Meester. Bloks is maandenlang op zoek geweest naar Dirk Kromvoort en zijn vrienden, die een verzetsgroep hebben opgericht en zich schuilhouden in de Biesbosch. Dirk, als leider van de groep, heeft van zijn vrienden daarom de bijnaam de Vos van de Biesbosch gekregen.
Er is nog reden waarom Dirk en Bloks op elkaar gebeten zijn. Dat betreft de joodse familie Koperman en hun knappe en kordate dochter Judith.
Door de gewijzigde oorlogssituatie komen de Vos en zijn verzetsgroep langzamerhand in een positie, dat zij de Zwarte Meester gaan opjagen. Als Dirk letterlijk tegen de Zwarte Meester opbotst op het moment, dat deze naar het Noorden vlucht, weten beiden, dat de rollen zijn omgedraaid...

Deel 3:
Terug in bezet gebied. Het is de winter van 1944-45. Het nog bezette deel van Nederland zucht onder het juk van de Duitse bezetting. Door de snerpende kou en gebrek aan zo'n beetje alles, zal deze winter de geschiedenis ingaan als de 'hongerwinter': een onbeschrijflijke periode van allesverterende honger. Duizenden mensen die wanhopig op zoek zijn naar eten, trekken door het land. De situatie wordt in de bezette gebieden langzamerhand steeds chaotischer, ook omdat de mensen daar niet goed begrijpen waarom de geallieerden niet verder oprukken.