Frantz Fanon (Fort-de-France, 20 juli 1925 – Washington, 6 december 1961) was een Franse psychiater, schrijver, Pan-Afrikaans denker en vrijheidsstrijder in Algerije. Het boek "Frantz Fanon" (1970), geschreven door de Britse historicus David Caute, is een interessante biografie en kritische analyse van het leven en werk van deze invloedrijke antikoloniale denker en revolutionair.

Caute beschrijft Fanon niet slechts als een zwarte nationalist, maar als een denker die opkwam voor de armen en onderdrukten tegen machtselites, ongeacht of deze wit of zwart waren.

Het boek behandelt Fanons analyse van de dekolonisatie, met name zijn ervaringen in Algerije, en hoe kolonialisme psychologische trauma's veroorzaakt bij de gekoloniseerde mens. Caute analyseert Fanons controversiële stellingname (in zijn boek De ellendigen der aarde) dat gewelddadige revolutie noodzakelijk kan zijn om de Derde Wereld te bevrijden van koloniale heersers.

Het boek belicht Fanons idealen over de opbouw van een nieuwe nationale cultuur en de strijd tegen de erfenis van het kolonialisme. Caute belicht Fanons streven naar het creëren van een "volledige mens", een humanistisch ideaal dat verder gaat dan enkel raciale bevrijding.

Het boek maakt deel uit van de serie 'Oriëntatie op morgen reeks' en biedt een heldere en kritische blik op Fanons ideeën over racisme, raciale identiteit, en zijn rol als psychiater die de psychische gevolgen van racisme behandelde.