Er was eens een prinses die gek was op schoenen. Ze had geen honderd paar, geen duizend paar maar wel miljoenen paren schoenen. De open kasten met schoenen reikten tot aan het plafond en daar kon de prinses heerlijk dromerig naar staren. Ze kon dágen doorbrengen in haar kamer vol met schoenen. Maar toch - je zou het haast niet geloven - miste de prinses iets, ze wist alleen niet wat...


Op een dag zag de prinses een vrouw lopen met een paar schoenen die ze nog niet had! Ze rende het kasteel uit, de vrouw achterna want ze móest weten waar ze die schoenen kon kopen. Maar de vrouw was nergens vinden. Verdrietig en boos zat de prinses bij de fontein en toen hoorde ze een lieve stem vragen wat er aan de hand was. Het was de stem van een meisje en samen gingen ze op zoek naar de vrouw met de mooie schoenen.
Nadat ze moe van het zoeken waren, rustten ze samen uit en kletsten over van alles en nog wat. De prinses had een heerlijke, gezellige middag.
Toen zag ze dat het meisje heel oude, versleten schoenen aan had en andere mensen ook! Ineens wist de prinses wat ze moest doen!
Of de prinses dankzij haar besluit nog lang leefde weet ik niet maar ze was wel véél gelukkiger.


Aan de totstandkoming van dit leuke boek zit nog een bijzonder verhaal verbonden. Madelon Koelinga bezocht een open dag van de Amsterdamse vestiging van de uitgeverij, in de hoop dat haar tekeningen een paar kleine opdrachtjes zouden opleveren, maar het liep heel anders...
Toen ze de uitgeverij verliet had ze de toezegging dat ze aan haar eigen boek mocht werken!
Als je de mooie, gedetailleerde en kleurrijke afbeeldingen ziet begrijp je onmiddellijk waarom ze die toezegging kreeg. De kamerhoge kasten vol schoenen zijn alleen al een bestudering waard. Maar ook het fraaie schoenenbehang en het mooie schoenenkleed zijn duidelijk met veel liefde gemaakt. De prachtige jurk van de prinses toont eveneens het talent van Madelon Koelinga. De jurk deint en danst de bladzijden af. Heerlijk om naar te kijken.