Max Havelaar van Multatuli is het absolute hoogtepunt van de Nederlandse literatuur en ontegenzeggelijk een van de grootste literaire werken ooit. Meestal lezen we een sterk bewerkte, geannoteerde en dus afgezwakte versie maar dit is de oorspronkelijke en dus de ongerepte, onvervormde uitgave. Deze eerste uitgave van Max Havelaar geeft heel nauwkeurig het oorspronkelijk concept van de auteur weer zoals het in 1860 door De Ruyter werd uitgegeven. Max Havelaar is een raamvertelling waarin een overkoepelend verhaal een aantal kortere verhalen omlijst. Aan het einde van het boek neemt Eduard Douwes Dekker onder het pseudoniem Multatuli zelf het woord. Hij geeft een nieuwe wending aan het verhaal en begint zijn aanklacht tegen de Nederlandse overheid en het koloniale gezag. Hij maakt meteen duidelijk dat hij de roman enkel schrijft zodat lezers zijn betoog zullen lezen. Zijn vermelding van Willem III was bedoeld om hem als verantwoordelijke aan te wijzen voor de corruptie in Batavia. Hierdoor tracht Eduard Douwes Dekker het Nederlandse koloniaal bewind in Nederlands-Indie te hervormen. Zijn doelstelling was een einde te stellen aan de uitbuiting van de plaatselijke bevolking en een eerlijk beleid te beginnen, waar zowel de Nederlanders als de lokale bevolking baat bij hebben. Behalve een literair meesterwerk is deze titel ook een roman met een missie, die bedoeld is als een harde aanklacht tegen de wantoestanden in Nederlands-Indie. Honderdvijftig jaar na de eerste uitgave heeft dit groots literair werk nog niets van zijn kracht verloren.