༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

ʚɞ Beschrijvingen ʚɞ

1. Dramatische werken. Vertaald naar de oorspronkelijk Noorsche uitgave door J. Clant van der Mijll-Piepers & met inleiding van Dr. W. G. C. Bijvanck
Meulenhoff & Co., Amsterdam
1907, 1e druk, 358 blz., lichtgroene linnen band met zwart- en goudopdruk. Boven goud op snee.
Band aan de rugeinden en randen minimaal gestoten en bleek. Bladzijden schoon, gaaf en nauwelijks verkleurd. Boekblok dus met onregelmatige bladranden.
Compleet met enkele losse licht ingelijmde zwartwit foto’s.
ʚɞ ༺༺༻

Over de inhoud
• De wilde eend ..... 1
• Rosmersholm ..... 105
• De vrouw van de zee ..... 185
• Hedda Gabler ..... 273
ʚɞ ༺༺༻

Tekstfragment blz. 356:

Brack (haalt zijn schouders op). Er blijft altijd nog de uitweg open dat het pistool gestolen is.
Hedda (beslist). Liever dood gaan!
Brack (glimlacht). Zoo iets zegt men wel. Maar men doet het niet.
Hedda (zonder te antwoorden). En als nu het pistool niet gestolen is, en de eigenaar wordt ontdekt. Wat komt er dan van?
Brack. Ja, Hedda,... dan komt er schandaal.
Hedda. Schandaal!
Brack. Schandaal, ja,... waar u zoo’n doodelijken angst voor heeft. U moet natuurlijk voor het gerecht komen. U, en ook miss Diana. Zij moet vertellen hoe de zaak zich heeft toegedragen. Of hij zich bij ongeluk geraakt heeft, of zich heeft willen dooden. Heeft hij het pistool uit zijn zak willen halen om haar te dreigen? En is toen het schot afgegaan? Of heeft zij hem het pistool uit de hand gerukt, op hem geschoten, en het pistool weer in zijn zak gestoken? Dat zou wel net iets voor haar kunnen zijn. Want zij is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken, diezelfde miss Diana.
Hedda. Maar die heele dégoutante geschiedenis gaat mij toch niet aan.
Brack. Neen. Maar u zal moeten antwoorden op de vraag: waarom gaf u Ejlert Lövborg het pistool? En welke gevolgtrekkingen zal men maken uit het feit, dat u het hem gaf?
Hedda (laat het hoofd zakken). Dat is waar. Daaraan heb ik niet gedacht.
Brack. Nu, er is gelukkig geen gevaar, zoo lang ik zwijg.
Hedda (kijkt naar hem op). Ik ben dus in uw macht, mijnheer Brack. Ik ben op genade of ongenade aan u overgeleverd voortaan.
Brack (fluistert zachter). Liefste Hedda,... geloof mij.... ik zal geen misbruik maken van mijn positie.
Hedda. Maar toch geheel in uw macht. Afhankelijk van uw wenschen en willen. Niet vrij. Niet meer vrij dus! (staat driftig op). Neen,... die gedachte kan ik niet verdragen! Nooit!
Brack (kijkt haar half spottend aan). Gewoonlijk leert men zich wel schikken in het onvermijdelijke.
Hedda (beantwoordt zijn blik). Ja, misschien wel.
(Zij gaat naar de schrijftafel).
Hedda (onderdrukt een onwillekeurigen glimlach en bootst
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

2. Mededingers naar de Kroon. Historisch romantisch tooneelspel in vijf bedrijven. Uit het Noorsch door Marg. Meyboom. Inleiding van L. Simons
Maatschappij voor Goede en Goedkoope Lectuur, Amsterdam
Zonder jaaraanduiding (ca. 1912), 1e druk, 152 blz., roodlinnen band met geelopdruk
Rug iets verbleekt. Verder schone gave band. Bladzijden schoon, gaaf en vanuit de randen miniem vuil / beduimeld.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Over de inhoud
Historisch romantisch tooneelspel in vijf bedrijven.

Tekstfragment:

VIERDE BEDRIJF.

GROOTE HAL IN DE KONINGSHOEVE TE OSLO.

(Koning SKULE viert feest met zijn gevolg en zijn hoofdmannen. Op den voorgrond links staat de hoogzetel, waarop SKULE zit, rijk gekleed, met een purperen mantel en den koningsring om het hoofd. De tafel met het avondeten, waarom de gasten op banken zijn geschaard, strekt zich van den hoogzetel naar den achtergrond uit. Vlak over SKULE zit PAAL FLIDA en BAARD BRATTE. Een menigte minder aanzienlijke gasten staan rechts en worden onthaald. Het is laat op den avond, de hal is sterk verlicht. Het feest loopt ten eind; de mannen zijn zeer vroolijk en gedeeltelijk dronken; zij drinken op elkaar, lachen en spreken allen door elkaar).

PAAL FLIDA (staat op en neemt het woord). Stilte in de hal! Jatgeir wil zijn gedicht ter eere van Koning Skule opzeggen.

JATGEIR (treedt midden op den vloer).

Hertog Skule liet blazen het sein voor het Thing,
Toen in Nidaros ’t misgelui klonk.
Hertog Skule werd Koning bij ’t luiden der klokken,
Toen het zwaard beet in ’t schild, dat er blonk.

Koning Skule trok over den Dovre-rug
Met duizenden mannen zoo blij.
De bewoners van ’t Gudbrandsdal smeekten om vreê,
En kochten met zilver zich vrij.

Koning Skule trok naar het Zuiden zoo snel;
De Oplander werd angstig te moe.
Koning Skule trok door het Rauma-rijk
Tot Laaka in Nannestad toe.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

theater, machtstrijd, burgerlijke moraal, psychologie, zelfbeschikking, historisch conflict, opvolging, symbolisme, vrijheid, schandaal, plicht, vertaling