Tijdens de Tweede Wereldoorlog is het voetbal populairder dan ooit. De clubs in de Kop van Noord-Holland zien de ledenaantallen groeien, de publieke belangstelling is groot. Het voetbal heeft in de oorlogsjaren een belangrijke sociaal-maatschappelijke functie. Het is een welkome bron van afleiding. Het vormt een uitlaatklep voor angst en frustraties, het helpt tegen de verveling en de stress.
Voetbal is hét verzetje, in een tijd waarin eenieder probeert te overleven. De bezetting door nazi-Duitsland slaat diepe wonden in de samenleving. Jonge voetballers moeten als onervaren soldaat vechten in het Nederlandse leger. Velen worden als dwangarbeider naar Duitsland gestuurd. Naar schatting bijna 200 voetballers uit de Noordkop moeten onder vaak onmenselijke omstandigheden ver van huis werken voor de Duitse oorlogsindustrie. Zij krijgen een gezicht in dit boek.
Voor zover bekend, na research voor dit boek, overleven 43 voetballers uit de Noordkop de oorlog niet. Zij sterven als militair in de strijd, door ontberingen of geweld in krijgsgevangenschap, door ziekte of uitputting als dwangarbeider, door de bombardementen, als gefusilleerde verzetsstrijder of als Jood in een vernietigingskamp. Allen worden in dit boek postuum geëerd met een persoonlijk portret.
De Tweede Wereldoorlog laat diepe littekens achter bij de voetbalclubs in de Noordkop. Dit boek belicht de invloed van de Duitse bezettingsperiode op het voetbal, hoe de clubs hiermee omgaan en hoe zij zich na de bevrijding oprichten. Voetbal als verzetje, sterven voor het vaderland staat vol met verhalen over spelers die als militair, concentratiekampgevangene, tewerkgestelde, verzetsheld of collaborateur verschrikkelijke dingen hebben meegemaakt. Het boek is ook een monument voor de gestorven voetballers die nooit meer de kans kregen het gras onder hun voeten te voelen. Zij mogen niet worden vergeten. Zij worden hiermee bevrijd van de vergetelheid.