ISBN 9023430670
Vestdijk-Bibliotheek, onder redactie van Martin Ros en Rudi van der Paardt

" 'In mijn persoonlijke leven heeft van jongsaf de muziek een belangrijker rol gespeeld dan welk gebied ook der literatuur', schreef Vestdijk eens in een artikel. Toch werd hij schrijver. In Kind tussen vier vrouwen merkte hij op: 'Muziek was toch te mooi voor woorden.' Desondanks publiceerde hij tien essaybundels over componisten en hun werk en vlocht hij de muziek op allerlei manieren door zijn romans en gedichten. In Iets verhevens en onuitsprekelijks probeert Rob Schouten het hoe en waarom hiervan te ontdekken. Daartoe licht hij het gehele oeuvre van Vestdijk door op muzikale motieven. Het resultaat is een boeiende verhandeling over wat een essentiële thematiek bij Vestdijk blijkt te zijn. Daarnaast is Schoutens boek een fascinerende ontdekkingstocht door de onbewuste krachten van een zeldzaam, literaire brein. Nooit eerder is het aspect van de muziek in Vestdijks werk zo uitputtend en systematisch onderzocht. Een boek waar Vestdijkliefhebbers en muziekliefhebbers op hebben gewacht."

Rob Schouten (Hilversum, 22 februari 1954) is een Nederlands schrijver, dichter, vertaler, literatuurcriticus en voormalig bijzonder hoogleraar, alsook voormalig columnist voor dagblad Trouw. In 2001 won hij de Herman Gorterprijs.
Schouten studeerde Nederlands en manifesteert zich sinds het eind van de jaren zeventig van de 20e eeuw als dichter en literatuurcriticus. Sinds 1980 schrijft hij voor dagblad Trouw literaire kritieken. Van 1986 tot 2020 schreef hij voor deze krant columns. Zijn laatste werd op 21 april 2020 gepubliceerd. Van 1981 tot 2016 schreef hij voor het weekblad Vrij Nederland onder meer poëzierecensies.
In het seizoen 1986/1987 was hij writer in residence aan de University of Minnesota, van 1993 tot 1996 bijzonder hoogleraar literaire kritiek aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Hij zat in talloze literaire jury's, schreef diverse dichtbundels en essays, een verhalenbundel en twee romans. Daarnaast stelde hij een aantal bloemlezingen samen. De romantisch decadente elitaristische inslag van zijn vroege werk evolueerde gestaag in de richting van een eigenaardig soort realisme, dat het midden houdt tussen ruwhartig en gevoelig.
(Wikipedia)