Veel mensen zijn ervan overtuigd dat ze een goede kindertijd hebben gehad. Toch geven velen blijk van het tegenovergestelde: Ze zijn ontevreden over hun leven of voelen zich ongelukkig en depressief, zitten slecht in hun vel. Ze blijven echter halsstarrig vasthouden aan de mythe van een gelukkige kindertijd. Negatieve ervaringen uit de vroege kindertijd werken ongewild en onbewust door in het volwassen leven. Als kind gebruikten we overlevingsmechanismen om onveilige vormen van hechting te kunnen overleven. Maar alles wat ons als kind is aangedaan en alles wat is nagelaten in de vervulling van onze basisbehoeften vormt de kern van miskenning en die breekt op latere leeftijd op.

‘Het miskende kind in onszelf’ is een veelgebruikt begrip geworden. Het is een verzamelnaam voor de negatieve ervaringen in de kindertijd, die door hun onbewuste werking veel invloed uitoefenen op het functioneren als volwassenen. Dit boek is een verdere uitwerking van het oorspronkelijke begrip ’miskenning’. Het behandelt de miskenning van het kind in al zijn vormen. Fundamenteel is dat de miskenning gezien wordt vanuit de ervaring van het jonge kind. Voor het kwetsbare kind is miskenning ‘misbehandeling’.

Het miskende kind dat volwassenen in zich dragen, kan zeer vroeg ontstaan zijn, zelfs vóór de geboorte. Vroege miskenningen treden op in de symbiotische fase, die loopt van de conceptie tot en met de psychologische geboorte. Latere vormen van miskenning verwijzen veeleer naar de onderdrukking van de gevoelswereld van het kind door ‘zwarte pedagogie’. Het herbeleven van verdrongen ervaringen, het doorleven van versteende pijn en op die manier verwerken van de opgelopen miskenning, is een heilzame weg naar minder emotionele en relationele problemen en naar meer geluk. Onthullende psychotherapie kan daarbij helpen.