Over de rijken van de Babyloniërs, de Assyriërs, de Egyptenaren en de Grieken zijn wij goed geïnformeerd; wij kennen de geschiedenis van het Imperium Romanum en wij weten hoe het Britse wereldrijk is ontstaan - maar over het rijk van de Mongolen, het grootste van alle rijken uit de wereldgeschiedenis, weten wij zo goed als niets. Toch brachten Mongoolse ruiters hun berichten en bevelen naar residentieplaatsen en legerposten in een gebied, dat zich uitstrekte van Peking tot aan Kiev; voor vrijwel alle volkeren van Azië en Oost-Europa, of zij nu in Iran of in Mantsjoerije leefden, was het Mongools de officiële voertaal.
De geschiedenis van dit uit de Centraalaziatische steppen afkomstige volk is zeer gewelddadig. Maar pas in de tijd dat de Mongolen het hoogtepunt van hun macht hadden bereikt, onder het regime van Djingiz Chan, verschenen de eerste Mongoolse geschiedschrijvers ten tonele, die de uitgebreide historie van hun volk op schrift stelden. De grillige leefwijze van dit nomadenvolk, in combinatie met de geringe verspreiding van het geschreven woord in die tijd, was er de oorzaak van dat de schriftelijke overleveringen van de Mongolen lange tijd als verloren of onvindbaar werden beschouwd. Sinds ongeveer tweehonderd jaar probeert de wetenschap deze verdwenen, beschadigde of halfvernietigde documenten terug te vinden, te ontcijferen en te ontraadselen.
De auteur Walther Heissig geeft in dit boek een levendig beeld van het tijdperk, dat door wetenschappelijke onderzoekingen in kaart is gebracht. Hij beschrijft op intrigerende wijze de hoogontwikkelde cultuur van de Mongolen en toont aan welk een belangrijke rol zij in de gebieden van Rusland en China tot op de huidige dag heeft gespeeld.