Banden verkleurd en iets kromgetrokken; bladzijden schoon, gaaf en egaal verkleurd ʚɞ Alle deeltjes stevig gebonden aantrekkelijke exemplaren ʚɞ Nrs. 5, 6 en 7 op de neep iets gebarsten ʚɞ Elk deeltje heeft een zwartwit foto of portrettekening van de schrijver/schrijfster.

ʚɞ Beschrijvingen ʚɞ

1. Székely-Lulofs, M.H. ༺༺༻ Vizioen
Nederlandsche Keurboekerij, Amsterdam
1935, 1e druk, 156 blz., klein perkamenten boekje van 7 x 9,5 cm.
Band verkleurd en iets kromgetrokken. Bladzijden schoon gaaf en egaal verkleurd. Stevig gebonden aantrekkelijk exemplaar. Met zwartwit foto of portrettekening van de schrijfster.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

2. Salomons, Annie ༺༺༻ Van vrijen tot schreien
Nederlandsche Keurboekerij, Amsterdam
1931, 1e druk, 154 blz., klein perkamenten boekje van 7 x 9,5 cm.
Band verkleurd en iets kromgetrokken. Bladzijden schoon gaaf en egaal verkleurd. Stevig gebonden aantrekkelijk exemplaar. Met zwartwit foto of portrettekening van de schrijfster.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

3. Ammers-Küller, Jo van ༺༺༻ Drie essays
Nederlandsche Keurboekerij, Amsterdam
1934, 1e druk, 153 blz., klein perkamenten boekje van 7 x 9,5 cm.
Band verkleurd en iets kromgetrokken. Bladzijden schoon gaaf en egaal verkleurd. Stevig gebonden aantrekkelijk exemplaar. Met zwartwit foto of portrettekening van de schrijfster.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

4. Wijhe-Smeding, Alie van ༺༺༻ Hunkering
Nederlandsche Keurboekerij, Amsterdam
1934, 1e druk, 154 blz., klein perkamenten boekje van 7 x 9,5 cm.
Band verkleurd en iets kromgetrokken. Bladzijden schoon gaaf en egaal verkleurd. Stevig gebonden aantrekkelijk exemplaar. Met zwartwit foto of portrettekening van de schrijfster.
ʚɞ ༺༺༻
Tekstfragment
Recensie (*Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde*, 1941)

“.....In het leven van mijn zuster moeten er in deze periode - dat heb ik later pas begrepen - momenten geweest zijn, dat het eenzame menschenkind zich afvroeg, of zij met haar arbeid door kon gaan. Zelf geloofde zij, dat God haar, het domme kind, op haar gebed de gave van het schrijven gegeven had.
Ontroerend vertelt zij hiervan in ‘Hunkering’. Die kracht moet wel haar steun geweest zijn, haar geloof overwon steeds weer haar aarzeling. Maar vooral later, toen zij zich van het specifiek-Christelijke losmaakte en zich op de groote tribune waagde, heeft zij het als uit gesproken individualiste vaak moeilijk gehad. Toen zij in een onzer weekbladen, waaraan zij later lange tijd een getrouw medewerkster was, werd uitgemaakt voor een schrijfster met het psychologisch inzicht van een achterlijke leerling van een bewaarschool, schreef ze me: ‘Iets is er, dat nooit iemand uit mij zal kunnen wegnemen, ik weet dat ik schrijven kan.’

Dat heeft zij met de daad betoond. Zij heeft zich, hoe fel ook bestreden, als schrijfster steeds kunnen handhaven. Er was een sterke stuwing in haar. Zij wou troost brengen in de levens van anderen...”
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

5. Herpen, Eugène van ༺༺༻ Peterken
Nederlandsche Keurboekerij, Amsterdam
1931, 1e druk, 143 blz., klein perkamenten boekje van 7 x 9,5 cm.
Band verkleurd en iets kromgetrokken. Bladzijden schoon gaaf en egaal verkleurd. Stevig gebonden aantrekkelijk exemplaar. Op de neep iets gebarsten. Met zwartwit foto of portrettekening van de schrijver.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

6. Naeff, Top ༺༺༻ Twee tooneelspeelsters (Sarah Bernhardt en Eleonora Duse)
Nederlandsche Keurboekerij, Amsterdam
1934, 1e druk, 160 blz., klein perkamenten boekje van 7 x 9,5 cm.
Band verkleurd en iets kromgetrokken. Bladzijden schoon gaaf en egaal verkleurd. Stevig gebonden aantrekkelijk exemplaar. Op de neep iets gebarsten. Met zwartwit foto of portrettekening van de schrijfster.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

7. Schmitz, Marie ༺༺༻ Land van illusie
Nederlandsche Keurboekerij, Amsterdam
1931, 1e druk, 141 blz., klein perkamenten boekje van 7 x 9,5 cm.
Band verkleurd en iets kromgetrokken. Bladzijden schoon gaaf en egaal verkleurd. Stevig gebonden aantrekkelijk exemplaar. Op de neep iets gebarsten. Met zwartwit foto of portrettekening van de schrijfster.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Recensie (*Stolpersteine Dordrecht*)

Niemand wist het.
In het benedenhuis aan de Reeweg-Oost 58A hebben tijdens de oorlog een joodse vader en zijn zoontje ondergedoken gezeten. De woning behoorde toe aan de inmiddels grotendeels vergeten, maar indertijd tamelijk bekende letterkundige en schrijfster Maria (‘Marie’) Verhoeven-Schmitz. Zij was sinds 1932 weduwe en hield de twee voortvluchtige joden verstopt in de afgesloten achterkamer.
Zelf werkte Marie Schmitz in de voorkamer, die afgeladen was met boeken en paperassen, en die vooral donker was. Dat kwam door de buitenproportioneel grote vuurdoorn die voor het raam stond. De vuurdoorn benam haar, maar ook voorbijlopende Dordtenaren alle uitzicht. Je kon niet naar binnen en niet naar buiten kijken. De vuurdoorn, groen in de zomer, roodgloeiend in de herfst, maakte het huis geheimzinnig.
Marie Schmitz gedroeg zich zelf ook niet bepaald toegankelijk. Ze is omschreven als ‘een heel klein vrouwtje’ met een enorme bos wild krullend haar en priemende oogjes. Ze sprak nogal gedecideerd, bruusk ook. Als familieleden in de oorlog op bezoek kwamen, werd er na tien minuten vriendelijk, maar op besliste toon gezegd: “Nu weer opdonderen, jongens.”
Maar die lompheid had wezenlijk een functie, zoals ook die geweldig grote vuurdoorn dat had. Alleen wist niemand dat.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

8. Maas-v.d. Moer, Agnes ༺༺༻ Reflexen
Nederlandsche Keurboekerij, Amsterdam
1934, 1e druk, 151[1] blz., klein perkamenten boekje van 7 x 9,5 cm.
Band verkleurd en iets kromgetrokken. Bladzijden schoon gaaf en egaal verkleurd. Stevig gebonden aantrekkelijk exemplaar. Met zwartwit foto of portrettekening van de schrijfster.
ʚɞ ༺༺༻
Over de inhoud, bevat stukken zoals Feest, Stilte, Lola, Het Hobbelpaard en Ade!.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

miniatuurboekjes, literatuur, novelle, essay, toneel, portretkunst, actrices, verlangen, illusie, bespiegeling, vertelkunst, reeksuitgave