Op de binnenflap van de cover vind je de leugens die 'we' graag geloven. Het zijn zeven uitspraken, die in onze cultuur zomaar geplaatst kunnen worden door wie dan ook. Ze lijken waar en van waarde en toch heeft Laurentine ontdekt dat deze uitspraken onwaar en zelfs gif voor haar bestaan zijn. Het is bijna schokkend hoe een oppervlakkige lezing van deze uitspraken hun weg vinden in ons bestaan. We 'geloven' allemaal op de een of andere manier in deze uitspraken. Leontine heeft een succesvolle en tegelijkertijd een moeilijke levensweg gehad, daar vertelt ze over, terwijl ze de leugens ontmaskert. En dat doet ze op een snelle en vaardige manier. Snel, omdat ze met grote passen door de geschiedenis en de cultuur wandelt om herkomst en worteling van de leugens na te gaan. Soms lijkt het iets te kort door de bocht, maar ze kan hierdoor wel helder de contrasten laten zien tussen leugen en waarheid. Hierbij vermeldt ze de bronnen die ze heeft geraadpleegd.

Ze gebruikt opmerkelijke observaties om aan te geven waar ze in zat. Iets moest in haar 'resoneren' om ermee verder te kunnen gaan. Ze 'rende eeuwig maar kwam nergens uit'. Zo heeft ze allerlei theorieën en levensfilosofieën gevolgd en plaatsen bezocht om de doelen te bereiken die ze, zoals ze zegt eindeloos 'manifesteerde'.

Wat misschien kenmerkend is voor haar generatie: consequenties van keuzes overdenken kost energie en dus doe je dat maar niet; wachten is lastig en jezelf iets ontzeggen abnormaal en we vermijden wat ongemakkelijk is. We kiezen voor vrijblijvendheid al hunkeren we naar verbondenheid. De 'zelf' industrie is daarbij niet erg helpend gebleken.

Ze vraagt zichzelf en haar leeftijdgenoten: Hoe weet je dat je hart de waarheid spreekt? En stelt: Niet alles wat goed klinkt draagt goede vrucht in het leven. Je hart is namelijk niet geneigd om verantwoordelijkheid te dragen. Je emoties volgen zonder wijsheid, constateert ze met pijn, veroorzaakt pijn en verdriet. Ze komt tot de conclusie dat ze 'een nieuw hart' nodig heeft. Een hart dat 'succes' niet als doel stelt, jezelf niet in het middelpunt van je leven zet en beseft dat kiezen voor gemak niet is kiezen voor iets dat op lange termijn betekenisvol is of blijvende waarde heeft.

Leontine heeft het snelle leven vol dopaminekicks en andere kortdurende highs die uitgemond waren in een burn-out, vervangen door een leven met Jezus en pas daarna ging ze ontdekken hoe haaks haar oude leven staat op haar nieuwe leven. Het manifesteren wordt een soort vertrouwen dat mensen van elke generatie nodig hebben. Het rennen is een wandel met Jezus geworden. Het eenmalige is het eeuwige en waardevolle geworden. De succesformule is geen methode maar een persoon. Wij zijn niet de makers van ons leven, dat is God en dat zal Hij altijd blijven. Ze hoopt dat iedere lezer zelf op zoek gaat en de Bijbel gaat lezen. Ze geeft een heleboel tips om ermee op weg te gaan aan het eind van haar boek.

+ Duidelijk verwoord
+ IJzersterk getuigenis
+ Totale verandering van paradigma
+ Krachtig door de autobiografische delen
+ Alle dank aan Jezus en alle eer aan God

- Soms een beetje kort door de bocht
- en + Uiterste consequenties van leefstijl raken diep