'Televisie' door Dr M. P. Vrij (wetenschappelijk medewerker aan het natuurkundig laboratorium der Philips Gloeilampenfabrieken)

[Opm. De gloeilamp is 77 jaar later zo goed als verdwenen, maar de televisie berustte – net als eerder de radio – op een doorontwikkeling van de gloeilamp.]

A-O No. 239. Verschijnt wekelijks. 7 Januari 1949. Uitgave Stichting voor Volksontwikkeling IVIO, Westeinde 13, Amsterdam.

Conditie: Het buitenste blad is door slijtage op de rug los tot aan de niet. (Er zit maar één niet in en een tweede is er ook niet geweest.) Er zijn ook een paar vouwen en kreukels. Zie foto’s.
Aan de binnenzijde staat een naam en onder de datum staat een streep. (Die datum ís ook interessant, namelijk: 7 januari 1949, de tijd dat Philips net begonnen was met experimentele televisie-uitzendingen.)

Citaat (inleiding):
‘„Goeden avond dames en heren, hier is Philips’ experimentele televisie, beeld en geluid over de zenders PAB 3 en PAG 3. Wij komen vanavond weer uw huiskamer binnen met een zeer gevarieerd programma . . . . . . . .”
Deze woorden klinken thans driemaal in de week honderden kijklustigen in de oren en het is steeds weer een spannend moment, als zij op het matglazen scherm de eerste beelden zien opflitsen : een wapperend vlaggetje met de woorden „Philips’ experimentele televisie”.’

Citaat 2:
‘Het is een wonderlijke gewaarwording, als men de televisiebeelden zo maar uit het niet op het matglazen scherm van een mahoniehouten meubel in de kamer ziet verschijnen. Pas als men van deze eerste emotie wat is bekomen, begint het verstand een woordje mee te spreken en wellen vragen op als: hoe komen die beelden in de kamer, hoe en waar zijn ze uitgezonden, hoe ver is de televisiestudio van ons verwijderd, hoe ziet zo'n studio er wel uit, enz. enz.’

[Opm. In 1949 werd de televisie dus nog als een meubel beschouwd, en inderdaad waren televisies met beeldbuizen – pas rond 2009–2010 zo goed als verdrongen door flatscreens – bakbeesten die in de meeste gevallen en onveranderlijk vaste plaats in de woonkamer hadden. Hoe wonderlijk het de lezers van 1949 geweest zou zijn had men hen een smartphone van nu in handen gegeven, met bewegend beeld en bovendien in kleur (!), valt bij nadering niet voor te stellen … Dat er ook geen snoer of kabel nodig is en het wonder dus niet beperkt is tot de kamer, zou niet minder dan als pure tovenarij gevoeld hebben. (Kent u Catweazle nog?)]

Los blad (herkomst onbekend): advertentie uit 1956 voor Philips televisies, met later commentaar eronder. Het formaat: iets groter dan het A-O-boekje.