‘Kroniek van een karakter’ is een in de woorden van Jeroen Brouwers zelf ‘een ongeretoucheerd zelfportret’, een van de vele hoogtepunten in Brouwers’ rijke oeuvre.

Jeroen Brouwers gaf regelmatig aan niet van dagboeken en brievenboeken te houden: te veel losstaand gebabbel. Hij kwam eind jaren tachtig wel zelf met twee flinke brievenboeken. Het zijn geen gewone brievenboeken, geen kopietjes van verstuurde brieven, maar een zorgvuldig geselecteerde, soms bij elkaar gevoegde of herschreven serie prachtig gestileerde ‘brieven’ die een beeld geven van zijn leven.

Deel I begint in 1976 bij zijn vlucht uit Vlaanderen. Brouwers heeft zich net in de Achterhoek gevestigd met zijn lief Josefien. Hij wil zich serieuzer dan voorheen op het schrijven richten, zonder ‘het geoudehoer, feesten, ontucht en de badkuipen vol jenever’. Voortdurend bevestig hij dat hij niemand ziet, nooit ergens komt en van niets weet. Vooral wil hij ver blijven van het literaire leven. Naar het einde toe merk je dat hij langzaamaan weer verlangd naar wat meer sociaal leven.

Waar gaat deze kroniek over. Natuurlijk over Brouwers zelf: zijn huwelijk, zijn huis, het ongewenste kind dat er toch komt. Vooral schrijft hij over literatuur, over andere schrijvers en over zijn literatuuropvatting. Hij schrijft veel met bijvoorbeeld Tom van Deel, Angela Manteau en Hans Roest, maar ook met meer kleurrijke figuren als Maarten ’t Hart en Gerrit Komrij. Het gaat vaak over de uitgeverswereld. Met uitgevers als Geert van Oorschot, Sontrop en Martin Ros zag deze wereld er toch een stuk vrolijker uit dan nu.

Mooi is te zien hoe Brouwers in deze jaren steeds meer succes krijgt. Hij hoopt zelfs op een opwaaiende zomerjurk of een vlucht regenwulpen, zodat hij een mooi huisje in Frankrijk kan kopen. Hij wordt steeds vaker gevraagd voor optredens, signeersessie en interviews. Meestal zegt hij nee, want ‘je wordt toch altijd maar belazerd en ik ben helemaal niet sociaal, heb niets te zeggen en zuip de avond ervoor een fles jenever om rustig te blijven.’

---

Jeroen Brouwers (1940-2022) is de grootmeester van de Nederlandstalige letteren. Hij schreef een imposant oeuvre bij elkaar dat romans, verhalen, essays, brieven en polemieken omvat. In 1992 werd hij opgenomen in de Orde van de Vlaamse Leeuw en sinds 1993 is hij Ridder in de Belgische Kroonorde. In 1993 kreeg hij voor zijn hele oeuvre de Constantijn Huygens-prijs. Voor de roman ‘Het hout’ ontving hij in 2015 de eci Literatuurprijs. In 2018 werd aan Brouwers door de Radboud Universiteit Nijmegen een eredoctoraat toegekend.