'Gevallen Vogel' is het onwaarschijnlijke, maar waargebeurde verhaal van een hoogleraar Ethiek die vanwege een zedendelict in de gevangenis belandt en vijf jaar later opnieuw, maar valselijk, beschuldigd wordt. Tegelijk is het een openhartig verhaal over filosofie als levensreddende 'cognitieve therapie': een manier van denken en begrijpen waardoor je kunt overleven in een ineenstortende wereld. Achter tralies blijken de inzichten van filosofen als Kant, Nietzsche en Lyotard een betekenis te hebben die rijker is dan wat jarenlange wetenschappelijke studie aan het licht brengt.

Sterk autobiografische boeken melden het vaak in hun inleiding: 'Elke overeenkomst met bestaande personen of gebeurtenissen berust op louter toeval.' In dit boek is het omgekeerd. Alles kan gedocumenteerd worden aan de hand van proces-verbalen en getuigenissen, al vraagt de reconstructie van de auteur wel om een bepaalde manier van 'kijken', zoals hij aan de hand van een passage uit Nietzsche probeert duidelijk te maken.
De auteur, hoogleraar Wijsgerige Ethiek, belandt in 2004 vanwege een zedendelict in de gevangenis en wordt vijf jaar later door drie aangevers valselijk beschuldigd van eenzelfde delict, gearresteerd en des te zwaarder gestraft. In die omstandigheden krijgen gedachten en inzichten van grote filosofen een betekenis die hem als wetenschapper waren ontgaan. De filosofische reflecties van Kant tot en met Lyotard bieden een levensreddende 'cognitieve therapie': een manier van denken en begrijpen waardoor je kunt overleven in een ineenstortende wereld. De filosofie in dit boek is dus levenskunstfilosofie, maar dan bedreven op de rand van de afgrond. Geen biografietje naast een filosofietje, maar filosofie in het zicht van de nederlaag. Op welke manier kan filosofie je helpen als je alles dreigt te verliezen?