De schrijver S.M. Jalhay groeide op in de Midden-Javaanse garnizoensplaats Gombong, de geboorteplaats van zijn moeder.

Zijn vader, werkzaam als ziekenverpleger, was afkomstig uit de Limburgse mijnstreek. Niet alleen van geboorte, maar ook in zijn verdere leven stond hij tussen twee uiteenlopende culturen.

Deze tweeculturele geaardheid is op persoonlijke wijze vertaald in zijn beide boeken en valt op door de wijze waarop de schrijver zich opstelt tegenover beide culturen, zonder zich werkelijk aan een van deze culturen te binden.

Als 29-jarige beroepsmilitair komt hij terecht in de korte strijd tegen de Japanners, wordt daarna geïnterneerd en weet al spoedig te ontsnappen.

Dan begint zijn strijd tegen de Japanners, waarbij hij met een kleine groep contact probeert te leggen met de guerrillaleider, onderluitenant KNIL L.Z. Siahaya.

Als hij uiteindelijk door de Kempeitai gevangen wordt genomen en gemarteld omdat hij voor de tweede keer uit het kamp is ontsnapt, komt hij wonder boven wonder als een gebroken man terug in het burgerkamp Tjimahi.

Wanneer de capitulatie van Japan een feit is, maar reeds binnen de prikkeldraadomheining van het kamp de Merdeka-kreten te horen zijn, meldt hij zich bij een pas opgericht KNIL-infanteriebataljon dat later de naam “Andjing NICA” krijgt.

Deze periode, waarin het nationalistische streven steeds sterker werd en Nederland nog slechts krampachtig en met geweld zijn afbrokkelende positie probeerde te handhaven, wordt door de schrijver op aangrijpende wijze ervaren en beschreven in het boek.