Mr. Bonifacius Matthias Pous (1744–1797) was een invloedrijke Zeeuwse jurist, politicus en bestuurder. Zijn levensverhaal weerspiegelt de intense politieke strijd in de late 18e eeuw tussen de koningsgezinde Orangisten en de democratische Patriotten.

Zijn levensloop en carrière laten zich opdelen in een aantal opvallende aspecten: Snelle opmars en VOC-topman. Pous bleek een snelle student. Hij schreef zich op 15-jarige leeftijd in aan de Universiteit Leiden en promoveerde al op zijn 17e in de rechtsgeleerdheid.

Direct na zijn studie werd hij griffier van de Raad van Vlaanderen. Vanaf 1765 bekleedde hij in Middelburg topfuncties als schepen, raad en thesaurier (financieel beheerder) van de stadsregering.

Hij trad toe tot de absolute elite als bewindhebber van de Verenigde Oostindische Compagnie (VOC) voor de Kamer Zeeland. In het Zeeuws Archief liggen nog altijd zijn persoonlijke aantekeningen van de vergaderingen van de Heren XVII uit de periode 1770–1795.

Tijdens de patriottentijd koos hij de kant van de Patriotten, die de macht van de stadhouder wilden inperken. Pous stond bekend als een gematigd man. Toen Pruisische troepen in 1787 de macht van stadhouder Willem V herstelden, volgde een grote politieke zuivering. Willem V zette Pous direct uit al zijn ambten.

Naast zijn politieke functies was hij president van de rechtbank (vierschaar) in Middelburg. Hij verwierf een nogal ludieke bekendheid omdat hij verdachten in de rechtszaal regelmatig in dichtvorm toesprak.

Na de Bataafse Revolutie in 1795 keerden de kansen. Hij werd gerehabiliteerd en namens Middelburg afgevaardigd naar de Staten-Generaal. Daar speelde hij een sleutelrol in de zware diplomatieke onderhandelingen met Frankrijk. Ook werd hij verkozen voor de allereerste Nationale Vergadering (het eerste Nederlandse parlement).