Stel een vraag
Met het formulier hier onder kunt u contact op nemen met boekwinkel VOL-DE-VENT.
- PASTORIETUINEN in Nederland - Karin van Dungen-van Lawick - uitg. Kwadraat/Nederlandse Tuinenstichting, Amsterdam, 175 blz.
De vraag gaat over de volgende titel:
| Afbeelding: |
|
|---|---|
| Schrijver: | |
| Titel: | PASTORIETUINEN in Nederland - Karin van Dungen-van Lawick - uitg. Kwadraat/Nederlandse Tuinenstichting, Amsterdam, 175 blz. |
| ISBN: | |
| Uitgever: | |
| Bijzonderheid: | |
| Prijs: | € 25,00 |
| Meer info | - rijk geillustreerd met afbeeldingen in kleur en zwart/wit - Plantenregister, Register Personen en Instanties, Bibliografie - Ook een weleerwaarde wroet wel eens graag in de aarde... Domineesvrouw beschriift 70 pastorietuinen in Nederland. ´Na het ontbijt begaf ik mij naar mijn broeierij, dat is te zeggen naar een paar oude ramen, die na drie jaar ampele deliberatie door het kerkbestuur uit de voorgevel der pastorie zijn genomen en, na nog drie maandelijkse vergaderingen, met oude planken tot een broeibak vertimmerd. Ik lichtte het ene raam op en verheugde mij in het vooruitzicht om binnen veertien dagen de eerste salade te eten...". Dit schreef dominee Van Koetsveld (1807-1893) in "Pastorie te Mastland". Het vervolg van dit citaat en andere bijzonderheden over tuinierende predikanten, kunt u lezen in het boekje "Pastorietuinen in Nederland". Veel dominees verwisselen nu en dan graag de studeerkamer voor hun tuin, om daar te spitten, te zaaien, te wieden en te oogsten. Mevrouw Karin van Dongen beschrijft dat boeiend. Ik heb er echter niet uit kunnen opmaken of dominees uit dat gewroet ook geestelijke lessen putten. Dat vind ik onbegrijpelijk. Gezonde arbeid De schrijfster, vrouw van een dominee en tuinbouwkundige, heeft zeventig pastorietuinen bezocht en beschreven. Zij heeft heel wat predikers aangetroffen die verknochte liefhebbers van mooie en nuttige tuinen bleken te zijn. Dat was vroeger ook al zo. Toen was dat zelfs noodzakelijk, want het domineestraktement was bescheiden. Nu is het niet meer vereist dat een predikant een varken of koeien houdt. Maar waarom zou de goede man niet in alle rust mogen genieten van gezonde arbeid, malse sla en fraaie bloemen? Kan hij niet, al doende, mediteren? De domineesvrouw heeft een goede stijl. Zij heeft in die pastorietuinen gewandeld en rondgekeken, met de dominee of diens vrouw gepraat en ook elders allerlei historische wetenswaardigheden opgedoken. In de pastorietuin van Diepenveen werd ze zelfs voorgelicht door het achtjarige dochtertje Eva. „Het grote park is in haar kinderogen de schoonste tuin die er bestaat en op dat moment ben ik het met haar eens", schrijft Karin van Dongen. Wie enige kennis heeft van wat zij vakkundig noemt en beschrijft, kan zich een goed beeld vormen van die tuinen. Dat „voor ogen getoverd beeld" doet zin krijgen om eens zo''n oude tuin te gaan bezoeken. Voor wie daar ooit aan toekomt, is het boekje een goede gids. Het is ook geschreven als oproep om zuinig te zijn op die waardevolle pastorietuinen. Bedreiging „Nog steeds worden pastorietuinen bedreigd. Bij sommige van de hier beschreven tuinen houd, je je hart vast. Zijn de ogen binnen de kerk wel voldoende open voor de eeuwenoude* gevende schepping, zo dichtbij?", schrijft mevrouw Van Dongen in de inleiding. De enthousiaste verhalen over die zeventig oude pastorietuinen maken duidelijk dat ze waardevol zijn. „Pastorietuinen ademen iets van de eeuwigheid en zijn tegelijk-gebruikstuinen gebleven voor spelende domineeskinderen en milieuvriendelijke pastores en hun huisgenoten". Kerkvoogden blijken vaak tegenstrijdige opvattingen te hebben. Die mannen denken vooral in termen van nut en voordeel, vinden dat grond dient voor groenten en aardappelen en beschouwen een siertuin meestal als luxe die nu eenmaal overbodig is. Dominees denken anders en verstandiger. Pastorieën en de erbij behoren» de tuinen zijn vaak heel oud. Die te Broek in Waterland bij voorbeeld werd in 1670 gebouwd en de tuin is ook ruim driehonderd jaar oud. In drie eeuwen is daarin getuinierd door vele dominees. Maar van de mooie aanleg is niet veel overgebleven. Dat is waarvoor de schrijfster vreest. Het teloorgaan van die tuinen is verlies. Eeuwenoud Pastorietuinen zijn tuinen met oude wortels, die tot in de Middeleeuwen kunnen teruggaan. De pastorietuin houdt het midden tussen een kasteeltuin en een hoerenhof, met een siertuin, een moestuin en een boomgaard als vaste bestanddelen. Eeuwenoude bomen en stinzenplanten als wilde tulp, aronskelk en winteraconiet zijn veel voorkomende, waardevolle elementen. Veel dominees blijken ideale tuinen te hebben gehad. Karin van Dongen maakt dat op onderhoudende wijze duidelijk. Ik zie ze voor me, die oude en vaak grote pastorietuinen vol vruchtbomen, mispels en notelaren. Hoge en oude bomen geven schaduw over grindpaden, bloemperken en kruidenrijke gazons. Ook is het er stil, heel stil. Stijlbloempjes Beschrijving van tuinen leidt voor een deel onvermijdelijk tot opsomming van namen van bomen, struiken en planten. Het is een kunst om dat zo te doen dat de lezer toch geboeid blijft. Mevrouw Van Dongen heeft dat gepresteerd. De beschrijvingen hebben mij geen moment verveeld. De schrijfster heeft mij in gedachten meegenomen naar de vele mooie plaatsen waar dominees tuinieren of dat in het verleden deden. Altijd weet zij iets aardigs te vertellen, waardoor de beschrijvingen levendig blijven.Zo is ook haar stijl. Zij gebruikt nu en dan woorden die niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal staan, zoals achterlangs en opschietsels. Uitdrukkingen als een gekwast koord; glanzende kippen; een pastorale tuin; met stevige geklompte stappen; laatzomerse zonnestralen, zijn taalkundig niet, correct, meen ik. Mij stoort die beeldspraak echter niet, integendeel, er zijn mooie vondsten bij. De fraaie tuinen hebben Karin van Dongen duidelijk geïnspireerd. |
| Boek bekijken | |
De verkoper zal binnen 3 werkdagen contact met u opnemen om de koop verder af te handelen.